தோழர் பெரியார்

இந்த மலையாள - பார்ப்பன அதிகார மய்யம் உருவானது எப்படி?

2011-12-23T14:41:00.003+05:30

1886 ஆம் ஆண்டு தமிழர்களுக்குச் சொந்த மான முல்லைப்பெரியாறு அணைப் பகுதியை மோசடி யான ஒப்பந்தத்தின்மூலம் தமக்குச் சொந்தமானது என அறிவித்தது திருவாங்கூர் சமஸ்தானம். அப்படி தமிழர் நிலங்களை மலையாளிகள் பறித்துக் கொள்ளக் காரணமானவன் சமஸ்தானத்தின் திவான் இராமையங்கார் என்ற பார்ப்பான்.

முல்லைப்பெரியாறு போன்ற அணைகள், காவிரி, பாலாறு போன்ற ஆறுகளில் தமிழர் களுக்குள்ள உரிமையைப் பறிபோகக் காரணமான மத்திய நீர்வளத் துறையின் முன்னாள் தலைமைச் செயலாளர் பி.இராமசாமி அய்யர் என்ற பார்ப்பான்.

தமிழர்கள் முல்லைப்பெரியாறு அணையின் நீர் இல்லாமல், அந்த அணையின் பாசன வசதி இல்லாமல் வாழப் பழகிக்கொள்ள வேண்டும் என கட்டுரை வெளியிட்டது தமிழ்நாட்டிலிருந்து வெளியாகும் ஃப்ரண்ட்லைன் பத்திரிக்கை,. அதன் உரிமையாளர் இந்து நாளேட்டின் உரிமை யாளர் இந்து ராம் ஒரு பார்ப்பான்.

முல்லைப்பெரியாறு அணைப் பிரச்சனை உட்பட தமிழகத்தின் அனைத்து ஆற்றுநீர் உரிமைகள் தொடர்பாக அனைத்து முடிவு களையும் எடுக்கும் அதிகாரங்களைக் கொண்டது மத்திய நீர்வளத்துறை. அந்தத்துறை உட்பட பார்ப்பன - இந்திய அரசின் முக்கியமான 30 துறைகளில் ஆதிக்கம் செலுத்தும் பார்ப்பன உயர் சாதியினர் எண்ணிக்கை குறித்து மண்டல்குழு அறிக்கை வெளியிட்ட பட்டியல் இதோ. 1980 ஆம் ஆண்டு எடுக்கப்பட்ட புள்ளிவிபரம் இதோ.

பிரிவு மொத்தம் SC% BC% பார்ப்பன உயர் ஜாதி

Class I 1,74,043 5.68 4.69 89.63%

Class II 9,12,786 18.18 10.63 71.19%

அதன்பிறகு 2009 ஆம் ஆண்டு மத்திய அரசால் வெளியிடப்பட்டுள்ள புள்ளிவிபரத்தையும் பார்ப்போம்.

பிரிவு SC% ST% BC% பார்ப்பன உயர்ஜாதி%

I 12.54 4.85 5.44 77.17

I I 14.9 5.7 3.6 75.8

இந்தியாவின் ஆட்சி அதிகாரம் - பார்ப்பன-பனியாகளிடமே இன்னும் தங்கியுள்ளது. இந்திய தேசியம் என்பது பார்ப்பன-பனியாக்களுக் கானதே என்று பெரியார் உரத்து முழங்கினார். அதன் காரணமாகவே 1947 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்டு 15 ஆம் தேதி நாட்டுக்கு ‘சுதந்திரம்’ வந்து விட்டது என்று அறிவித்தபோது, பெரியார் ஏற்க மறுத்தார். அதை துக்க நாள் என்றார்.

நாட்டின் முக்கிய நிறுவனங்கள், பன்னாட்டு நிறுவனங்கள், தொழில் நி.றுவனங்களில் முழுமை யான அதிகாரம் படைத்த தலைவர்களாக, பார்ப்பனரும் - பனியாக்களுமே இருந்து வரு கிறார்கள். சில முக்கிய நிறுவனங்களின் பட்டியல்.

1. இந்துஸ்தான் யூனிலீவர் - நித்தின் பரான்ஜிபே (பார்ப்பனர்)

2. அய்.சி.அய்.சி.அய். வங்கி - கே.வி. காமத் (பார்ப்பனர்)

3. ஜெய் பிரகாஷ் அசோசியேட் - யோகேஷ் கவுர் (பார்ப்பனர்)

4. எல் அண்ட் டி - ஏ.எம்.நாய்க் (பார்ப்பனர்)

5. என்.டி.பி.சி. - ஆர்.எஸ். சர்மா (பார்ப்பனர்)

6. ஓ.என்.ஜி.சி. - மற்றொரு ஆர்.எஸ். சர்மா (பார்ப்பனர்)

7. ஸ்டேட்பாங்க் ஆப் இந்தியா - ஓ.பி.பட் (பார்ப்பனர்)

8. டாட்டா ஸ்டீல் - பி.முத்துராமன் (பார்ப்பனர்)

9. பஞ்சாப் நேஷனல் பாங்க் - கே.சி. சக்ரபர்த்தி (பார்ப்பனர்)

10. பாங்க் ஆப் பரோடா - எம்.டி. மல்லியா (பார்ப்பனர்)

11. கனரா வங்கி - ஏ.சி. மகாஜன் (பார்ப்பனர்)

12. இன்ஃபோசிஸ்- கிரிஸ். கோபாலகிருஷ்ணன் (பார்ப்பனர்)

13. டி.சி.எஸ். - சுப்பிரமணியன் ராமதுரை (பார்ப்பனர்)

14. ரிலையன்ஸ்குழுமங்கள் - முகேஷ் மற்றும் அனில் அம்பானி (பனியா)

15. பார்த்தி ஏர்டெல் நிறுவனம் - சுனில் மிட்டல் (தலைவர்-பனியா)

16. கிரேசியம் அண்டு ஹிண்டால் கோ - குமார் மங்கலம் பிர்லா (பனியா)

17. எச்.டி.எப்.சி. - தீபக் பரேக் (பனியா)

18. ஸ்டெர்லைப் இன்டஸ்ட்ரிஸ்- அனில் அகர்வால் (பனியா)

19. சன்பார்மா - திலிப் சங்வி (பனியா)

விமானத் துறை

20. சிங். பிஷர் ஏர்லைன்ஸ்- விஜய்மல்லய்யா (பார்ப்பனர்)

21. ஜெட் ஏர்லைன் - நரேஷ் கோயால் (பனியா)

தகவல் தொடர்பு

22. ரிலையன்ஸ்கம்யூனிகேஷன் - அம்பானி (பனியா)

23. ஏர்டெல் - மிட்டல் (பனியா)

24. வோடாஃபோன் எஸ்சார் - டுயா (பனியா)

25. அய்டியா - பிர்லா (பனியா)

26. ஸ்பைஸ்- மோடி (பனியா)

27. பி.எஸ்.என்.எல். - குல்தீப் கோயால் (பனியா)

28. டாட்டாவின் டி.டி.எம்.எல். - கே.ஏ. சவுக்கார் (பார்ப்பனர்)

29. கிரிக்கெட் அமைப்பு - லலித் மோடி (பனியா)

நாளேடுகள்

30. டைம்ஸ்ஆப் இந்தியா - ஜெயின்

31. இந்துஸ்தான் டைம்ஸ்- பிர்லா (பனியா)

32. தி இந்து - கஸ்தூரி அய்யங்கார் குடும்பம் (பார்ப்பனர்)

33. இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ்- கோயங்கா (பனியா)

34. சீ (Zee) டி.வி. - சுபாஷ் சந்திரா கோயல் (பனியா)

35. தைனிச் ஜெக்ரான் (இந்தி நாளேடு) - குப்தா (பனியா)

36. திவ்யா பாஷ்கர் (இந்தி நாளேடு) - அகர்வால் (பனியா)

37. குஜராத் சமாச்சார் (குஜராத்தின் மிகப்பெரும் நாளேடு) - ஷா (ஜெயின்)

38. லோக்மத் - மராத்திய நாளேடு - தார்தா (ஜெயின்)

39. நவபாரத் டைம்ஸ்- கோத்தாரி (ஜெயின்)

40. ராஜஸ்தான் பத்ரிக்கா - கோத்தாரி (ஜெயின்)

41. அமர் உஜ்ஜாலா - மகேஷ்வரி (பனியா)

எஃகு உற்பத்தி

42. இந்துஸ்தான் - பிர்லா (பனியா)

43. எஸ்ஸார் (ஸ்டீல் உற்பத்தி) - ரூயா (பனியா)

44. அர்சிலோர் மிட்டல்- லட்சுமி மிட்டல் (பனியா)

45. இஸ்பெட் - மிட்டல் (பனியா)

46. புஷன் ஸ்டீல் - சிங்கால் (பனியா)

47. விசா ஸ்டீல் - அகர்வால் (பனியா)

48. செய்ல் (அரசு நிறுவனம்) - தலைவர் எஸ்.கே. ரூன்த்தா (பனியா)

49. லியாட் ஸ்டீல் - குப்தா (பனியா)

சிமெண்ட் நிறுவனங்கள்

50. அம்புஜா - நியோட்டியா மற்றும் ஷெச்சாரியா (பனியா)

51. டால்மியா சிமெண்ட் - (பனியா)

52. உட்ட்ராடெக் மற்றும் விக்ரம் சிமெண்ட் - பிர்லா (பனியா)

53. ஜெ.கே. சிமெண்ட் - சிங்காரியா (பனியா)

54. இந்துஸ்தான் மோட்டார் - பிர்லா (பனியா)

55. பஜாஜ் ஆட்டோ - (பனியா)

தீண்டப்படாத மக்களும், மிகவும் பிற்படுத்தப் பட்ட மக்களும் மக்கள் எண்ணிக்கையில் பெரும் பகுதியாக இருக்கிறார்கள். ஆனால், நாட்டின் அதிகார மய்யத்தில் இவர்களைத் தேடிப் பார்த்தாலும் சிக்கவில்லை. மக்கள் வரிப்பணத்தில் பெரும் பகுதியை ராணுவத்துக்கு செலவழித்து, தேச ஒற்றுமை, தேச பக்தி என்றெல்லாம் பேசிக் கொண்டு, இந்திய தேசியத்தை இறுக்கிப் பிடிக்க நடக்கும் முயற்சிகள் எல்லாம் இந்த பார்ப்பனர் பனியாக்களின் சுரண்டலுக்கு தானா?

தமிழ்நாட்டின் உரிமைகளில் கருநாடகமும், கேரளாவும் குறுக்கிடுவதற்கு காரணம் இந்திய தேசியம் அல்லவா? இந்திய தேசியக் கட்டமைப்பு, தேசிய இனங்களை தங்களுக்குள் அடக்கி வைத்திருப்பதால் தானே ‘தடி எடுத்தவன் தண்டல்காரன்’ என்ற நிலை வந்துவிட்டது? நீதிமன்றத் தீர்ப்புகளையே மதிக்காத கேரளத்தையும், கருநாடகத்தையும், ‘இந்திய தேசியம்’ கண்டித்ததா? தண்டித்ததா? பார்வையாளராக மட்டும் வீற்றிருப்பது ஏன்?

இந்திய அரசில் மலையாளிகள் ஆதிக்கம்

இந்தியாவின் ஆட்சி அதிகாரத்தில் பார்ப்பனர் களும், மலையாளிகளும் கொடிகட்டிப் பறக்கிறார்கள். ஈழத்தில் தமிழின அழிப்புக்கான திட்டங்களைத் தீட்டி, சோனியாவின் தலைமையின் கீழ், ரகசியமாக அமுல் படுத்தியது, மலையாள அதிகாரிகள் குழுதான். பார்ப்பனர்களைப் போலவே மலையாளிகளும் எப்போதும் தமிழினத்தைப் பகையாகக் கருதுவோரே! எனவேதான் சோனியா, மலையாளிகளிடம் இந்தப் படுகொலைத் திட்டத்தை ஒப்படைத்தார். மத்திய அரசினை சூழ்ந்து நிற்கும் மலையாள அதிகார வர்க்கத்தின் ஆதிக்கம் அதிர்ச்சி தருவதாக உள்ளது. இதோ, இந்தப் பட்டியலைப் பாருங்கள்:

1.என். பெர்னான்டஸ்(ஜனாதிபதியின் செயலாளர்)

2.வி.கே. தாஸ்(ஜனாதிபதியின் தனிச்செயலாளர்)

3.டி.கே.ஏ. நாயர் (பிரதமரின் முதன்மைச் செயலாளர்)

4.என்.நாராயணன் (பிரதமரின் பிரதானஆலோசகர்)

5.பி. ஸ்ரீதரன் (நாடாளுமன்ற சபா நாயகரின் தனிச் செயலாளர்)

கே.எம். சந்திரசேகர் (அமைச்சரவைச் செயலாளர்)

ருத்ர கங்காதரன் (விவசாயத் துறைச் செயலாளர்)

மாதவன் நம்பியார் (விமானப் போக்குவரத்துத் துறைச் செயலாளர்)

நிருபமா மேனன் ராவ் (வெளியுறவுத் துறைச் செயலாளர்)

சத்திய நாராயணன் தாஸ்(கனரகத் தொழில் துறைச் செயலாளர்)

ஜி.கே. பிள்ளை (உள்துறைச் செய லாளர்)

சுந்தரேசன் (பெட்ரோலியத் துறைச் செயலாளர்)

கே. மோகன்தாஸ்(கப்பல் துறைச் செயலாளர்)

பி.ஜே. தாமஸ்(மத்திய கண்காணிப்பு ஆணையத்தின் தலைவர்)

சிவசங்கர மேனன் (தேசிய பாதுகாப்பு ஆலோசகர்)

சுதா பிள்ளை (திட்டக் கமிஷன் செயலாளர்)

வி.கே. சங்கம்மா (வடகிழக்கு மாநிலங்களின் கவுன்சில் செயலாளர்)

ஆர். கோபாலன் (நிதிப்பணிகள் துறை இயக்குநர்)

கே.பி.வி. நாயகர் (செலவீனங்கள் துறைச் செயலாளர்)

கே. ஜோஸ்சிரியாக் (வருவாய்த் துறைச் செயலாளர்)

ஆர். தாமஸ்(வருமான வரித்துறைச் செயலாளர்)

வி. ஸ்ரீதர் (சுங்கத் துறைச் செயலாளர்)

பி.கே.தாஸ்(அமலாக்கப்பிரிவு சிறப்பு இயக்குநர்)

ஏ.சி. ஜோஸ்(கதர் வாரியம்)

சி.வி. வேணுகோபால் (பஞ்சாயத்து ராஜ் அமைச்சக செயலாளர்)

ஸ்ரீகுமார் (இயக்குநர், மத்திய கண்காணிப்பு ஆணையகம்)

சோனியா வீட்டில் வேலைபார்ப்பவர்களில் 50 பேர் மலையாளிகள்தான். இப்படி நாட்டின் கேந்திரமான நிர்வாகப் பகுதிகளை கேரளக் காரர்கள் ஆக்கிரமித்திருக் கிறார்கள். நாட்டின் 30 பெரிய மாநிலங்களில் மிகச் சிறிய மாநிலம் கேரளா. ஆனால் மத்திய அரசுத் துறை செயலாளர்கள் 53 பேரில் 19 பேர் அதாவது 33 விழுக்காட்டிற்கு மேலானவர்கள் கேரளாவைச் சேர்ந்த அதிகாரிகள்.

சக்தி வாய்ந்த ‘மலையாள அதிகார மய்யத்தை’ உருவாக்கி, ஈழத் தமிழர்களின் இனப் படுகொலைக்கு திட்டங்களை வகுத்து செயல் பட்டது யார்? இந்திய தேசியப் பார்ப்பன ஆட்சி அல்லவா? கேரளத்துக்காரனும் கன்னடத்துக் காரனும் இந்திய தேசியப் பாதுகாப்பு இருப்பதால் தானே தமிழர்கள் உரிமையைப் பறிக்கிறான் என்பதை புரிந்து கொள்ள வேண்டாமா? இந்த மலையாள - பார்ப்பன அதிகார மய்யம் உருவானது எப்படி? இதோ தோழர் பெரியார் விளக்குகிறார்.

“மலையாளிகளின் தொல்லையே மாபெரும் தொல்லையாகும். அவர்கள் பெரும் பாலும் ஆரியக்கலாச்சாரத்தையும், ஆரிய மொழி யையும், ஆரிய வர்ணச்சிரம தர்மத்தையும் ஆதரிக்கிறவர்கள், அதனால் வகுப்புவாரி உரிமையில் மலையாளிகளை பார்ப்பனரல்லாத இந்துக்கள் என்கின்ற பிரிவில் பார்ப்பனர்கள் சேர்த்துக்கொண்டு பார்ப்பனரல்லாதார் என்கிற கணக்கில் ஏராளமான மலையாளிகளுக்கு கொடுப்பதையே - அவர்கள் தாராளமாக வந்து புகுவதையே பார்ப்பனர்கள் ஏற்றுக்கொள் கிறார்கள் - அனுமதிக்கிறார்கள். அதன் காரணத் தால் ஏறக்குறைய பார்ப்பனரில்லாத பெரும் பதவிகளிலும் மலையாளிகளே அமர்த்தப் பட்டிருக்கிறார்கள்.”

தோழர் பெரியார் - விடுதலை 17.09.1954

முல்லைப்பெரியாறு, காவிரி, பாலாறு போன்ற தமிழ்நாட்டு ஆற்றுநீர் உரிமைகள் உட்பட அனைத்து உரிமைகளையும் மீட்க, இந்திய தேசியத்துக்கு நெருக்கடி கொடுக்கும் வகையிலான போராட்டங்களை முன்னெடுங்கள். பெரியாரைப் போல, பெரியார் காலத்தைப் போல இந்திய தேசியக் கொடி எரிப்பு, இந்திய யூனியன் வரைபட எரிப்பு, இந்திய அரசியல் சட்ட எரிப்பு போன்ற போராட்டங்களை அறிவியுங்கள். இந்திய தேசியம் அலறுவதில் தான் தமிழர் உரிமை மலரத் தொடங்கும். பார்ப்பன - இந்திய தேசியத்தையும் அதைத்தாங்கிப் பிடிக்கும் தூண் களையும் அம்பலப்படுத்துவோம்!

ஆதாரம் : 29.10.2009, 23.06.2011 பெரியார் முழக்கம்

ஆணும் ஆணும் கூடினால் அய்யப்பன் வருவானா? எய்ட்ஸ் வருமா?

2011-12-16T19:38:00.003+05:30

பத்மாசூரன் என்கிற அசுரன், சிவனை நோக்கி கடும் தவம் புரிந்தான். சிவன் அவன் முன் தோன்றி `உனக்கு என்ன வரம் வேண்டும்? கேள்’ என்றான் அதற்கு பத்மாசூரன் `நான் யார் தலையில் கை வைக்கின்றேனோ அவன் எரிந்து சாம்பலாகும்படி யாக வரம் அளித்தருள வேண்டும்’ என்றானாம்.

சிவனும் `அவ்வளவுதானே! அளித்தேன் போ!’ என்று கூறலானான். பத்மாசூரனுக்கு ஓர் சந்தேகம் உண்டாயிற்று. சிவன் அளித்த வரமானது உண்மைதானா? பலிக்குமா? என்று சோதனை செய்ய எண்ணினான். உடனே அவன் சிவன் தலையிலேயே கை வைத்துச் சோதிக்க முற்பட்டான். சிவன் பயந்து போய் பல இடங் களுக்கும் ஓடினான். பத்மாசூரன் விட்டபாடில்லை. பிறகு விஷ்ணுவிடம் அலைந்து சென்று, தாம் முட்டாள்தனமாக அளித்த வரத்தினைப் பற்றியும், பத்மாசூரன் தன் தலையில் கை வைக்க விரட்டி வருவது பற்றியும் கூறி, அதற்குப் பரிகாரம் தேடித் தன்னைக் காக்கும்படி வேண்டினான்.

அதற்கு விஷ்ணுவானவன் `அதுதானா பிரமாதம் இதோ ஒரு நொடிப் பொழுதில் அவனை ஒழித்துவிட்டு வருகின்றேன்.’என்று கூறி அழகிய மோகினிப் பெண் உருவம் எடுத்து பத்மாசூரன் முன் சென்று நின்றான். அந்த மோகினிப்பெண்ணைக் கண்ட அசுரன் அவளை கட்டி அணைக்க எத்தனித்தான். அதற்கு அவள் நான் உனக்கு உடன்படுகின் றேன். ஆனால் ஒரு நிபந்தனை. நீ மிகவும் அழுக்காய் இருக்கின்றாய். எனவே நீ அருகில் உள்ள நீர் நிலையில் இறங்கிக் குளித்து விட்டுவா என்று கூறினாள்.

அதன்படியே பத்மாசூரன் தண்ணீரில் இறங்கிக் குளிக்கும் போது தம் தலையில் கைவைத்துத் தேய்த்துத் தண்ணீரில் மூழ்கி எழ முற்பட்டான். அவனது கை அவனது தலையில் பட்டவுடனே அவன் தலை எரிந்து மடியலானான். விஷ்ணு சிவனிடம் சென்று பயத்தை விட்டு வெளியே வாருங்கள் நான் அவனைப்பெண் வேடம்எடுத்துக் கொன்று விட்டு வந்துவிட்டேன் என்று கூறினான்.

அதற்கு சிவன், `எப்படிப் பெண்வேடம் போட்டு சென்றாய்? அந்த வேடத்தை எனக்குக் கொஞ்சம் காட்டுங்கள்’ என்றான் விஷ்ணு தான் போட்டுச் சென்ற பெண் வேடத்தைப் போட்டுக் காட்டினான் . அதனைக் கண்ட சிவனானவன், விஷ்ணுவாகிய மோகினிமீது மையல் கொண்டு கட்டியணைக்க முற்பட்டான். ஒருவருக்கு ஒருவர் துரத்திக் கொண்டு ஓட இருவருக்கும் ஆடைகள் நெகிழ்ந்துவிட இருவரும் கலவி செய்தனர். உடனே ஓர் குழந்தை பிறந்தது. அதனைச் சிவன் கையில் தாங்கினானாம். அந்தக் குழந்தை கையில் பிறந்ததனால், கையனார் என்று அழைக்கப்பட்டு, பிறகு அய்யனார் என்றும், அய்யப்பன் என்றும் ஆனது.

இப்படி அரிக்கும் சிவனுக்கும் பிறந்த பிள்ளையாதலால், அய்யனார் அல்லது அய்யப்பனை ஹரிஹரன் என்றும் அழைப்ப துண்டு. எனவே இந்தப் பிறப்புப் பற்றிக் கூறப்படும் கதையோ நல்லறிவும். நல்லொழுக்கமும் உடையோர் கேட்கவும் மனம்கூட வெட்கப்படவேண்டியதாம். இயற்கைவிபரீத நடத்தை வர்ணனை, ஆணுக்கு ஆண் கூடிப் பிறந்தவனாம் இவன் . இதை இயற்கை ஒப்புமா? மற்ற எந்த ஜீவராசிகளும் இப்படி நடப்பதில்லையே.

- தோழர் பெரியார் - இந்து மதப்பண்டிகைகள் நூல்

இப்படி ஒரு அறிவுக்குப் பொருந்தாத கதையை நம்பி இக்கதையின் நாயகனை தரிசிக்கச் செல்லும் பக்தர்கள்,

விவசாயம் பண்ண தண்ணி தராத கேரளாக்காரனுக்கு, செக் போஸ்ட், பெர்மிட், போலீஸ் மாமுல் எந்த செலவுமே இல்லாம பக்தியின் பேரால் தலைக்கு 2 கிலோ அரிசி, 2 தேங்காய், 1 கிலோ நெய் எல்லாவற்றையும் தலையிலேயே செமந்து கொண்டு போய் கொட்டுகிறார்கள். கூடவே கொஞ்சம் உண்டியல் காசு. ஆண்டுக்கு கேரளாவுக்கு 400 கோடி வருமானமாம். மலையாளிக்கு அரிசியையும் நெய்யையும் 400 கோடியையும் கொடுத்துவிட்டு திரும்பி வரும் வழியில் பழனியில் தலையில் மிச்சமிருக்கும் மயிரையும் கொடுத்துவிட்டு, கடைசிச் சாங்கியத்தை டாஸ்மாக்கில் முடித்துவிட்டு இந்த ஆண்டுக்கான தன் ஆன்மீகப் பணியை நிறைவு செய்கிறார்கள். பகுத்தறிவற்ற இன உணர்வு விடுதலையைப் பெற்றுத்தராது என்றார் பெரியார். அதை உறுதியாக்கும் அய்யப்ப மற்றும் அனைத்து வகை பக்தர்களுக்கும் நன்றி.

மீடியாவுக்கு பயமில்லை : மார்கண்டேய கட்ஜு

2011-11-03T20:10:00.003+05:30

புதுடெல்லி : பத்திரிகைகளும் டெலிவிஷன் சேனல்களும் செயல்படும் விதம் குறித்து முன்னாள் நீதிபதியும் தற்போதைய பிரஸ் கவுன்சில் தலைவருமான மார்கண்டேய கட்ஜு தெரிவித்துள்ள கருத்துக்கள் மீடியா வட்டாரங்களில் பெரும் சலசலப்பை ஏற்படுத்தியுள்ளது. சி.என்.என் & ஐபிஎன் சேனலில் கரன் தாப்பர் நடத்தும் டெவில்ஸ் அட்வகேட் நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்றபோது கட்ஜு கூறிய விஷயங்கள் சர்வதேச அளவில் பத்திரிகையாளர்களின் கடும் விமர்சனத்துக்கு இலக்காகியுள்ளது. அந்த கேள்வி & பதில் நிகழ்ச்சியின் முக்கியமான பகுதிகள் இங்கே:

கரன் தாப்பர்: சமீபத்தில் சில பத்திரிகை மற்றும் டீவி ஆசிரியர்களை சந்தித்தபோது, ‘மீடியா பொறுப்பில்லாமல் செயல்படுகிறது‘ என்று வருத்தப்பட்டீர்கள். மீடியாவின் செயல்பாடு உங்களுக்கு ஏமாற்றம் தருகிறதா?

மார்கண்டேய கட்ஜு: ரொம்ப ஏமாற்றம் அளிக்கிறது.

உங்களுக்கு மீடியா பற்றி நல்ல அபிப்பிராயம் இல்லையா?

நிச்சயமாக இல்லை.

உண்மையாகவா சொல்கிறீர்கள்?

உண்மையாகவே எனக்கு மீடியா பற்றி நல்ல அபிப்பிராயம் இல்லை. மக்கள் நலனுக்காக மீடியா பணியாற்ற வேண்டும். ஆனால் அவர்கள் அப்படி இல்லை. சில நேரங்களில் மக்கள் நலனுக்கு எதிராக செயல்படுவதையும் பார்க்கிறேன்.

உண்மையான தகவல்களை பாரபட்சம் இல்லாத முறையில் வழங்குவது மீடியாவின் கடமை என்று அந்த சந்திப்பில் குறிப்பிட்டீர்கள். மீடியா நேர்மையாக செயல்படவில்லையா, அல்லது அது போதுமானதாக இல்லையா?

ஒன்றை புரிந்து கொள்ள வேண்டும். இந்தியாவின் வரலாற்றில் ஒரு மாற்றம் நேர்ந்து கொண்டிருக்கிறது. நில பிரபுத்துவ வேளாண் சமூகமாக இருந்த இந்தியா இன்றைக்கு நவீன தொழில்சார் சமுதாயமாக மாறும் காலகட்டத்தில் நாம் வாழ்கிறோம். இது வலிகள் மிகுந்த காலகட்டம். முன்பு ஐரோப்பா இதே மாற்றத்தை சந்தித்த நேரத்தில், மக்களுக்கு அந்த வலியை குறைக்கும் வகையில் அங்குள்ள மீடியா செயல்பட்டது.

இந்தியாவில் அப்படி நடக்கவில்லை என்கிறீர்களா?

இங்கே அதற்கு தலைகீழாக நடக்கிறது. ஐரோப்பாவில் ரூசோ, தாமஸ் பய்ன், திதரோ மாதிரி எழுத்தாளர்கள் மக்களை மாற்றத்துக்கு தயார் செய்தார்கள். ‘இந்த நாட்டிலுள்ள கடைசி சாமியாரின் குடலை உருவி அதை கடைசி மன்னனின் கழுத்தில் சுருக்கிட்டு தொங்கவிடும் வரையில் மக்களுக்கு சுதந்திரம் கிடைக்காது‘ என்று முழங்கினான் பிரஞ்சு சிந்தனையாளன் திதரோ.

அவர்களோடு ஒப்பிட்டால் இந்தியாவின் வரலாற்று மாற்றத்துக்கு நமது மீடியாவின் பங்களிப்பு எப்படி?

இந்திய மீடியா பெரும்பாலான நேரங்களில் மக்களுக்கு எதிரான நிலை எடுப்பதை பார்க்கிறேன். மூன்று விஷயங்களை உதாரணம் காட்டலாம். முதலாவது, பற்றி எரியும் உண்மையான பிரச்னைகளில் இருந்து மக்களின் கவனத்தை மீடியா திசை திருப்புகிறது. இங்கே பிரச்னைகள் எல்லாமே பொருளாதார அடிப்படையிலானவை. நம் மக்களில் இன்னமும் 80 சதவீதம் பேர் வறுமை, வேலையின்மை, விலைவாசி, நோய்களால் பாதிக்கப்பட்டு வாழ்க்கை நடத்துகின்றனர். அந்த பிரச்னைகளை வெளிச்சத்துக்கு கொண்டு வந்து தீர்வு காண தூண்டாமல், பிரச்னைகளில் இருந்து திசை திருப்புகிறது மீடியா. சினிமா நட்சத்திரங்கள், அழகி போட்டி, கிரிக்கெட் மாதிரியான சமாசாரங்களை பெரிதுபடுத்தி நாட்டுக்கு அத்தியாவசியமானது அந்த விஷயங்கள்தான் என்பதுபோல் ஒரு பிரமையை உண்டாக்குகிறது.

ஃபேஷன், சினிமா, கிரிக்கெட் மேட்டரை மக்களுக்கு போதையேற்ற மீடியா பயன்படுத்துகிறது என்கிறீர்கள்?

ஆமாம். கிரிக்கெட் நமது ஜனங்களுக்கு ஒரு போதை பொருள் & ஓப்பியம் & மாதிரி. ரோமாபுரி பேரரசன் சொல்வானாம், ‘மக்களுக்கு ரொட்டி கொடுக்க வழியில்லை என்றால் சர்க்கஸ் பார்க்க ஏற்பாடு செய்‘ என்று. இந்தியாவில் மக்களுக்கு தேவையானதை கொடுக்க முடியாவிட்டால் அவர்களை கிரிக்கெட் பார்க்க வைக்கிறோம். நிறைய சேனல்களில் இரவு பகல் எந்த நேரமும் ஏதாவது கிரிக்கெட் மேட்ச் ஓடிக் கொண்டே இருக்கிறது & அதுதான் நாட்டின் ஒரே பிரச்னை மாதிரி.

மக்கள் விரோதமாக மீடியா செயல்படுவதை காட்டும் இன்னும் இரண்டு விஷயங்கள் என்னென்ன?

இரண்டாவது, அநேக நேரங்களில் மக்களை பிளவுபடுத்துகிறது மீடியா. இங்கே பலதரப்பட்ட மக்கள் வாழ்கிறார்கள். ஒருவரை ஒருவர் மதித்தால்தான் ஒற்றுமையாக நிம்மதியாக வாழ முடியும். ஆனால் என்ன நட க்கிறது? ஒரு ஊரில் குண்டு வெடித்தால் போதும். அடுத்த ஒரு மணி நேரத்துக்குள் ‘குண்டு வைத்தது நாங்கள்தான் என்று இந்தியன் முஜாஹிதின் கூறுகிறது‘ அல்லது ‘ஜய்ஷ் இ முகமத் அல்லது ஹர்கத் உல் ஜிஹாத் அமைப்பு கூறுகிறது‘ என்று ஏதோ ஒரு முஸ்லிம் பெயரை சேனல்கள் சொல்கின்றன. அதற்குள் எப்படி தெரியும் என்றால் எஸ்எம்எஸ் வந்தது, இமெயில் வந்தது என்று காட்டுகிறார்கள். எஸ்எம்எஸ், இமெயில் எல்லாம் யார் வேண்டுமானாலும் யார் பெயரிலும் அனுப்ப முடியும். யாரோ ஒரு விஷமி அனுப்பியிருக்கலாம். அதை பெரிதாக டீவியில் காட்டி மறுநாள் பத்திரிகைகளிலும் பிரசுரிக்கும்போது என்ன ஆகிறது? முஸ்லிம்கள் எல்லாரும் குண்டு வைப்பவர்கள், தீவிரவாதிகள் என்று ஒரு மதத்தையே ஒட்டுமொத்த அசுரர்கள் மாதிரி சித்தரிக்கிறது மீடியா. எந்த மதமாக இருந்தாலும் 99 சதவீதம் பேர் நல்லவர்கள் என்பதுதான் உண்மை.

மீடியா இந்த விஷயத்தில் கேர்லசாக நடக்கிறது, தகவல் உண்மையா என்பதை செக் பண்ணாமல் செய்தி வெளியிடுகிறது என்கிறீர்களா அல்லது வேண்டுமென்றே அப்படி செய்வதாக நினைக்கிறீர்களா?

மதத்தின் பெயரால் மக்களை பிளவுபடுத்த மீடியா வேண்டுமென்றே இவ்வாறு நடப்பதாக நினைக்கிறேன். நிச்சயமாக இது நாட்டு நலனுக்கு எதிரானது.

மீடியா வேண்டுமென்றே மக்களுக்குள் பிளவை உண்டாக்குவதாகவா சொல்கிறீர்கள்?

குண்டு வெடித்த சிறிது நேரத்தில் எஸ்எம்எஸ் வந்தது இமெயில் வந்தது என்பதை சாக்கிட்டு ஒரு மதத்தையே வில்லனாக மீடியா சித்தரிக்கும்போது அதற்கு வேறென்ன அர்த்தம் கொடுக்க முடியும்?

மீடியாவின் மக்கள் விரோத நிலைப்பாடுக்கு மூன்றாவது உதாரணமாக எதை சொல்ல போகிறீர்கள்?

ஒரு ஃபியூடல் சொசைட்டி மாடர்ன் சொசைட்டியாக மாறுகிற காலகட்டத்தில் அந்த மக்களும் நாடும் முன்னேற்ற பாதையில் செல்வதற்கு அறிவியல் சிந்தனை பரவ வேண்டும். அதற்கு மீடியா உதவ வேண்டும். ஐரோப்பாவில் நடந்ததை சொன்னேன். இங்கே என்ன நடக்கிறது? அறிவியல் சிந்தனையை தூண்டுவதற்கு பதில் ஜோசியம், மூடநம்பிக்கை போன்ற அறிவியலுக்கு எதிரான விஷயங்களை பரப்புகிறது மீடியா. ஏற்கனவே நமது நாட்டில் 80 சதவீத மக்கள் ஜாதி, மதம், மூடநம்பிக்கை போன்ற விஷயங்களில் சிக்கி மனரீதியாக பின்தங்கி நிற்கிறார்கள். அவர்களை அந்த மாயைகளில் இருந்து விடுவித்து ஒரு மேம்பட்ட சிந்தனை வட்டத்துக்கு கொண்டுவர, முற்போக்கான எண்ணங்கள் உருவாக மீடியா தூண்டுதலாக இருக்க வேண்டுமா, வேண்டாமா? ஆனால் மக்களை இன்னும் மடையர்களாக்கும் வேலையை நமது மீடியா செய்கிறது. பல சேனல்களில் பெரும்பாலான நேரம் ஜோசியம் ஓடுகிறது. இன்றைக்கு நீங்கள் இந்த கல் மோதிரம் போட வேண்டும், இன்ன கலர் சட்டை அணிந்தால் நீங்கள் இறங்கும் காரியம் வெற்றி என்றெல்லாம் அபத்தமாக சொல்லி மக்களின் மூளையை மழுங்கடிக்கிறார்கள். என்ன பேத்தல் இது!

ஆக, மீடியா என்ன செய்ய வேண்டும் என சமுதாயம் எதிர்பார்க்கிறதோ அதை செய்யவில்லை என்கிறீர்கள். தன்னை நம்பிய இந்தியாவை மீடியா கைவிட்டு விட்டதாக எ டுத்துக் கொள்ளலாமா?

ஒரு பெரிய சமுதாய மாற்றத்தில் மீடியாவின் பங்களிப்பு அபாரமானதாக இருக்க வேண்டும். ஏனென்றால் மீடியா என்பது ஏதோ சாமான் உற்பத்தி செய்து சந்தையில் விற்கும் சாதாரணமான பிசினஸ் கிடையாது. அறிவு சம்பந்தப்பட்டது. சிந்தனை சம்பந்தப்பட்டது. மக்களுக்கு அறிவியல் அடிப்படையிலான புதிய சிந்தனைகள் உருவாக தூண்டுகோலாக செயல்படும் புனிதமான பணி மீடியாவுக்கு தரப்பட்டிருக்கிறது. அந்த பொறுப்பை அது செய்ய தவறினால் நாட்டை மக்களை கைவிட்டு விட்டதாகத்தானே அர்த்தம்?

இந்தியாவை இன்னும் மோசமாக்குகிறது மீடியா என்றா சொல்கிறீர்கள்?

அதுதான் என் மதிப்பீடு. ஒரு ஜோசியர் உட்கார்ந்துகொண்டு ‘இது அந்த ராசி, அது அணிந்தால் உங்களுக்கு ராசி‘ என கதை அளந்துகொண்டிருப்பதை எத்தனை சேனல்களில் பார்க்கிறோம்.

‘செய்தியை சரியாக சொல்வதில்லை; உண்மைகளை இஷ்டத்துக்கு திரித்து கூறுகிறது; கருத்தையும் வார்த்தைகளையும் வெட்டி ஒட்டி வேறு அர்த்தம் கொடுக்கிறது’என்பது மீடியா பற்றிய மக்களின் எண்ணம். நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்?

அதேதான் என் கருத்தும். 2009 தேர்தலில் பார்த்தோம். முன்னெல்லாம் செய்தியாளர்கள் வேட்பாளரை பார்த்து, ‘எனக்கு பத்தாயிரம் கொடு; உனக்கு சாதகமாக செய்தி போடுகிறோம்‘ என்று பேரம் பேசினார்கள். அதை பார்த்து பத்திரிகை உரிமையாளர்களுக்கு வேறு ஐடியா உதித்தது. ‘நாம்தான் சம்பளம் கொ டுக்கிறோமே, செய்தியாளர்கள் இப்படியும் சம்பாதிக்க ஏன் இடமளிக்க வேண்டும்? நாமே சம்பாதிக்கலாமே?‘ என்று முடிவு செய்து, ‘ஒரு கோடி கொடுங்கள், நான் ஒரு பேக்கேஜ் தருகிறேன்‘ என்று டீல் போடுகிறார்கள். ஒரு பத்திரிகையில் ‘‘வேட்பாளர் ‘ஏ‘ அமோக வெற்றி பெறுவார்‘‘ என்ற செய்தி மேலே; ‘‘அவருக்கு டெபாசிட் போய்விடும், ‘பி‘தான் ஜெயிப்பார்‘‘ என்று கீழே முதல்பக்கத்திலேயே பிரசுரமான விசித்திரத்தை பார்த்தோம். கண்ணை விற்று சித்திரம் வாங்கும் வேலை.

இந்த மாதிரி பிரச்னைகளுக்கு தீர்வு காண நீதிபதி வர்மா தலைமையில் நியூஸ் பிராட்காஸ்டர்ஸ் அசோசியேஷன் அமைத்து சுயமாக சில கட்டுப்பாடுகளை கொண்டுவர முயற்சி செய்தார்கள்...

அதில் எந்த பலனும் ஏற்பட்டதாக தெரியவில்லையே. நீங்கள் தொழில் நடத்துவது ஏழைகள் வாழும் நாட்டில்; அதனால் அவர்களுடைய பிரச்னைகளுக்கு முன்னுரிமை கொடுத்தாக வேண்டும்; அதை விடுத்து ‘லேடி காகா வந்துவிட்டார்.. கரீனா கபூர் தனது மெழுகு சிலையை மிகவும் சிலாகித்தார்..’ இதெல்லாமா முக்கிய செய்தி ஆவது?

மீடியா ஏன் மாறவில்லை என நினைக்கிறீர்கள்?

அவர்களுக்கு எந்த பயமும் இல்லை. அது ஒரு காரணம். கொஞ்சமாவது பயம் இருக்க வேண்டும். தப்பு செய்தால் தண்டனை நிச்சயம் என்ற பயம்.

அதற்கு நீங்கள் என்ன செய்ய போகிறீர்கள்?

பத்திரிகைகளை மட்டும்தான் பிரஸ் கவுன்சில் இப்போது கேள்வி கேட்க முடியும். பிரஸ் கவுன்சில் பெயரை மீடியா கவுன்சில் என மாற்றி டீவி சேனல்களையும் அதன் வரம்புக்குள் கொண்டு வர வேண்டும். சொல்லி திருந்தாத மீடியா நிறுவனத்துக்கு அரசு விளம்பரங்களை நிறுத்துவது; லைசென்ஸை குறிப்பிட்ட காலத்துக்கு முடக்கி வைப்பது போன்ற தண்டனை அளிக்க அந்த கவுன்சிலுக்கு அதிகாரம் வேண்டும். பிரதமருக்கு எழுதியிருக்கிறேன்.

அது பத்திரிகை சுதந்திரத்தை பாதிக்கும் என்பார்களே?

ஜனநாயகத்தில் எல்லோரும் மக்களுக்கு பதில் சொல்ல கடமை பட்டவர்கள். எந்த சுதந்திரமும் எல்லையில்லாதது அல்ல. சில கட்டுப்பாடுகள் இருந்தாக வேண்டும். மீடியா இதை உணர்ந்து கொண்டால் நாட்டுக்கு நல்லது.

மீடியாவை உங்களுக்கு சுத்தமாக பிடிக்காது போலிருக்கிறதே?

நான் ரொம்பவும் மதிக்கிற சில மீடியாகாரர்களும் இருக்கிறார்கள். உதாரணமாக சாய்நாத்தை சொல்லலாம். அவர் மேல் எனக்கு ரொம்ப மரியாதை உண்டு. விவசாயிகள் தற்கொலை பற்றி நிறைய எழுதியிருக்கிறார். ஆனால் அப்படிப்பட்ட ஆட்கள் குறைவு. பெரும்பாலான செய்தியாளர்கள் அரைகுறையாகத்தான் இருக்கிறார்கள். எகனாமிக் தியரி, பொலிடிகல் சயின்ஸ், லிட்டரேச்சர், ஃபிலாசபி போன்ற விஷயங்களில் ஆழ்ந்த அறிவு இல்லாதவர்கள்.

நன்றி - தினகரன் நாளிதழ் 02.11.2011

http://www.dinakaran.com/News_detail_2011.asp?Nid=8082

நாம் தமிழர் கட்சி, சமுதாயத்தைப் பின்னோக்கி இழுக்க வேண்டாம்!

2011-11-02T12:53:00.015+05:30

நாம் தமிழர் கட்சியின் கலை இலக்கியப் பண்பாட்டுப்பாசறையின் சார்பாக இன்று ஒரு அறிவிப்பை கண்டோம். தமிழர் எழுச்சி வாரம் என்று ஒரு வாரத்தை நாம் தமிழர் கட்சி கொண்டாடுகிறது. அதன் திருவாரூர் மாவட்டத்தின் சார்பில் “பெண்களுக்கிடையேயான கோலப்போட்டி” நடத்தப்போவதாகவும், அதில் வெற்றி பெறுவோர்க்கு கீழ்வேளூரில் அதன் தலைமை ஒருங்கிணைப்பாளர் தோழர் சீமான் அவர்கள் பரிசினை வழங்க உள்ளதாகவும் விளம்பரப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

50 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே க்ராப் வெட்டிக்கொள்ளும் பெண்களுக்கு பரிசு அறிவித்தவர் பெரியார். 25 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே பெண்களுக்கான சைக்கிள்போட்டி நடத்தியது திராவிடர் கழகம். கேப்டன் மாலதி படையணி, மேஜர் சோதியா படையணி என்று பெண்களுக்கான படைப்பிரிவுகளை உருவாக்கி ஆண்களுக்கு நிகராக எதிரிளோடு களமாடச் செய்தவர் தமிழீழ தேசியத்தலைவர் பிரபாகரன். ஆனால் தமிழ்தேசியத்தை இலக்காகக் கொண்டுள்ளதாக அறியப்படும் நாம் தமிழர் அமைப்பின் கலை இலக்கியப் பண்பாட்டுப்பாசறை இப்படி ஒரு கோலப் போட்டியை நடத்துகிறது. தமிழ்தேசியர்கள் விரும்பும் பண்பாடு, பெண்ணடிமைக்கு காவல் அரணான இந்துத்துவப் பண்பாடுதானா? திராவிடர் இயக்கம் இந்துத்துவப் பண்பாடுகளுக்கு எதிராக, பெண்விடுதலைத் தளத்தில் ஆற்றிய பணிகளை அறியாமல் திராவிடத்தால்தான் தமிழினம் கெட்டது என்று எந்த வரலாறையும் தெரிந்துகொள்ளாமல் பேசிக்கொண்டிருக்கும் எந்த இயக்கமும் சாராத நண்பர்களுக்கும், கோலப்போட்டியை நடத்தஉள்ள நாம் தமிழர் கட்சி தோழர்களுக்கும் சில வரலாற்றுத் தகவல்களைத் தெரிவிக்க விரும்புகிறேன். பெரியார் திராவிடர் கழகம் வெளியிட்ட ‘பெரியாரின் விடுதலைப்பெண்’ என்ற நூலில் இருந்து சில பக்கங்கள்...

சுயமரியாதை இயக்க மாநாடுகள் - போராட்டங்களில் பெண்களுக்கு முன்னுரிமை

சுயமரியாதை இயக்கத்தின் முக்கிய அம்சம் - அந்த இயக்கம் நடத்திய மாநாடுகளாகும். மாநில அளவிலும் - மாவட்ட அளவிலும் இத்தகைய மாநாடுகள் தொடர்ந்து நடத்தப்பட்டு வந்துள்ளன. கொள்கை முழக்கங்களோடு ஊர்வலம் - சுயமரியாதை இயக்கத்தின் கொள்கைகளை விளக்கிடும் நீண்ட பேருரைகள் - பல்வேறு அரசியல், சமூக நிகழ்வுகள் குறித்த விரிவான தீர்மானங்கள் ஆகியவை இந்த மாநாடுகளின் தனிச்சிறப்புகள் பெண்களின் பிரச்சனைகளைத் தொடர்ந்து பிரச்சாரம் செய்யவும் பெண்களைப் பொதுவாழ்வில் பங்கெடுக்க ஊக்கப்படுத்தவும் இந்த மாநாடுகளை சுயமரியாதை இயக்கம் தொடர்ந்து பயன்படுத்தி வந்திருக்கிறது. முதல் சுயமரியாதை இயக்க மாநில மாநாடு 1929 இல் சென்னை அருகே செங்கல்பட்டில் நடந்தது. ( நூல் - நமது குறிக்கோள் ) மாநாட்டில் சைமன் கமிஷன், சாதிய ஒடுக்குமுறை, மத நிறுவனங்களின் சுரண்டல் பற்றி பல தீர்மானங்கள் நிறைவேற்றப்பட்டதோடு, திருமணம் மற்றும் மதச்சடங்குகள் பற்றி விசேட கவனம் செலுத்தி இந்த மாநாடு பரிசீலித்தது. அது தொடர்பாக பல தீர்மானங்கள் நிறைவேற்றப்பட்டன. ஆணூக்கும் பெண்ணூக்கும் சொத்தில் சம உரிமை வேண்டும் என்பது தீர்மானங்களில் ஒன்று.

இரண்டாவது சுயமரியாதை மாநாடு 1930 இல் ஈரோட்டில் நடந்தது. ( நூல் - நமதுகுறிக்கோள் ) அதே மாநாட்டு அரங்கில் இளைஞர்கள் மாநாடும் - பெண்கள் மாநாடும் தனித்தனியாக நடத்தப்பட்டன. பெண்கள் விடுதலைக்கு பெண்களே முன்வர வேண்டும் என்பது பெரியாரின் கொள்கை; அந்த அடிப்படையில் தான் பெண்களுக்கான தனி மாநாடு நடத்தப்பட்டது. பெண்கள் உரிமைக்காக - ஆண்கள் போராட வரமாட்டார்கள் என்பது பெரியாரின் உறுதியான கருத்து. ( தமிழர் தலைவர் . நூல் - சாமி.சிதம்பரனார் )

அந்த மாநாட்டை பெண்களே முழுமையாக முன்னின்று நடத்தினர். 16 வயது வரை பெண்களுக்கு கட்டாயக்கல்வி தர வேண்டும் ; `பால்ய விவாகத் ` தடுப்புச்சட்டத்தைத் தீவிரமாகவும், உடனடியாகவும் அமல்படுத்தவேண்டும்; பெண்களுக்கு ஆண்களைப் போல சம சொத்துரிமை வேண்டும்; பெண்களைக் கோயிலுக்குப் பொட்டுக்கட்டி விட்டு விபச்சாரிகளாக்கும் இழிவுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்க வேண்டும் என்ற தீர்மானங்கள் அதிலே நிறைவேற்றப்பட்டன. ( குடிஅரசு-1930 மே.18 ) பொதுமாநாட்டில் குறுக்கிடாமல் - இந்தப் பெண்கள் மாநாடு தனியாகவே நடத்தப்பட்டது; இளைஞர்கள் மாநாட்டிலும் பெண்ணூரிமைக்கான தீர்மானங்கள் நிறைவேற்றப்பட்டன. இளைஞர்கள் - விதவைகளையும்இ தேவதாசிப்பெண்களையும் திருமணம் செய்ய முன்வர வேண்டும் என்று அந்த மாநாடு அறைகூவல் விடுத்தது. ( நமது குறிக்கோள்.நூல்)

சுயமரியாதை இயக்கத்தின் பெண் தொண்டர்களைக் கொண்டு தனியாகப் பெண்கள் மாநாடு நடத்தப்பட்டாலும் பொது மாநாட்டிலும் பெண்களின் பங்களிப்பு கணிசமாகவே இருந்தது. அதாவது பெண்கள் இயக்கத்தோடு மட்டும் பெண்களை முடக்கிவிட நினைக்கவில்லை. பல நேரங்களில் - மாநாட்டின் முக்கிய கவுரமாகக் கருதப்படும் - மாநாட்டுத் துவக்க உரையை நிகழ்த்தும் பொறுப்புக்களே - பெண்கள் மீது சுமத்தப்பட்டிருக்கின்றன. உதாரணத்திற்குச் சிலவற்றைக் குறிப்பிடுவோம்.

1. 1931 இல் விருதுநகரில் நடந்த மூன்றவது சுயமரியாதை மாநாட்டை துவக்கி வைத்தவர் இந்திராணி பாலசுப்பிரமணியம் ( குடிஅரசு .1931 ஆக.16 )

2. 1932 இல் நடந்த தஞ்சை மாவட்ட சுயமரியாதை மாநாட்டைதுவக்கி வைத்தவர் டி.எஸ்.குஞ்சிதம். ( குடிஅரசு 1932 ஜீன் 26 )

3. 1933 இல் தஞ்சை மாவட்ட மூன்றாவது சுயமரியாதை மாநாட்டை துவக்கி வைத்தவர் எஸ்.நீலாவதி.

4. 1934 இல் திருச்செங்கோடு தாலுகா ஆதி திராவிடர் மாநாட்டைத் துவக்கி வைத்தவர் ஆர்.அன்னபூரணி.

5. 1937 இல் திருநெல்வேலி மாவட்ட மூன்றாவது ஆதிதிராவிடர் மாநாட்டிற்குத் தலைமை வகித்தவர் மீனாம்பாள் சிவராஜ்.

6. 1938 இல் மதுரையில் நடந்த சுயமரியாதை மாநாட்டைத்துவக்கி வைத்தவர் இராஜம்மாள் .

இந்தப் பெண்கள் - தங்களின் துவக்க உரைகளில் பெண்ணூரிமை தொடர்பான பல்வேறு கருத்தோட்டங்களை முன் வைத்துப் பேசினர். பெண்களின் `மவுனக்` கலாச்சாரத்தைத் தகர்த்தெறிய பெரியார் மேற்கொண்ட முயற்சி இது; இந்த நடவடிக்கைகளால் - சுயமரியாதை இயக்கத்தின் பெண் தொண்டர்கள் உற்சாகமடைந்து - ஆர்வத்துடன் செயல்பட முன்வந்தனர். பேசவே தெரியாத பெண்ணாக இருந்தாலும் சில வார்த்தைகளாவது மாநாட்டு மேடையில் பேசவேண்டும் என்று பெரியார் வலியுறுத்தினார். ( தாராசுரத்தில் இராஜம்மாள் அளித்த பேட்டி 1988 நவம்பர் 21 )

பெண்களுக்கு விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தி - பெண்களைப் பொதுவாழ்வில் இறக்கிடும் நோக்கத்தோடு சுயமரியாதை இயக்கம் நடத்திய மாநாடுகளின் வெற்றி பற்றி சிங்காரவேலர் இவ்வாறு எழுதினார்.

`` சமையலறைக்குள்ளே மட்டும் முடக்கப்பட்ட பெண்கள் இன்று மேடையேறிப் பேசுகிறார்கள். பொதுமக்கள் பிரச்சனை பற்றி விவாதிக்கிறார்கள் ; ஆண்களோடு சரிநிகர் சமமாக நின்று சமூகத் தொண்டாற்றுகிறார்கள். இதற்கான பெருமைகள் எல்லாம் பெரியாருக்குத் தான் சேரும் ! இந்த இயக்கத்தில் இருப்பது போல் பேச்சாற்றல் மிக்க பெண்களை வேறு இயக்கங்களில்பார்ப்பதுமிகவும் அபூர்வம். கடந்த 50 ஆண்டுகளில் இந்திய தேசியக் காங்கிரஸ் ஒரு சரோஜினி நாயுடுவைத் தான் உருவாக்க முடிந்தது.

... சுயமரியாதை இயக்கத்தைச் சார்ந்த பெண்களுக்குத் தான் எத்தனை ஆற்றல். பெண்கள் மாநாட்டைத் தனியாகவும்இ உண்மை யான சமத்துவ உணர்வுடனும் அவர்களே நடத்துகிறார்கள். வேறு இயக்கங்களிலே ஆண்களின் நடவடிக்கைகளுக்குப் பின்னால்தான் பெண்கள் இருக்கிறார்கள். ஆனால் நம்முடைய இயக்கத்திலோ - பெண்கள் சுதந்திரமான குழுவாகச் செயல்படுகிறார்கள். ஆண்களுடன் சமத்துவத்தைக் காட்டி - இயக்கப்பணிகளில் தங்களை முழுமையாக ஈடுபடுத்திக் கொள்கிறார்கள்.``

( சீ.வி.கே.அமிர்தவல்லியார் - கோலாம்பூரில் - சிங்காரவேலரின் உரையை மேற்கோள் காட்டிப் பேசியது. குடிஅரசு.1940 அக்டோபர் 20 )

1938 இல் சென்னையில் நடந்த முற்போக்கு பெண்கள் சங்க மாநாட்டில் தான் பெரியாருக்கு `பெரியார்` என்ற பட்டத்தைப் பெண்கள் அளித்து கவுரவித்தனர். தென்னாட்டு மக்களின் சமூக சீர்திருத்தத்துக்கு உழைத்த ஈடு இணையற்ற தலைவர் பெரியார் என்று பாராட்டினர். இந்தப் பட்டமே அவர் வாழ்நாள் முழுவதும் அவரது மறைவுக்குப் பிறகும் அவருக்கு நிலைத்துவிட்டது.

சுயமரியாதை இயக்கத்தின் மாநில மாநாடுகளுக்காக அமைக்கப்பட்ட பல்வேறு கமிட்டிகளில் உறுப்பினர்களாக பெண்கள் தேர்வு செய்யப்பட்டனர். உதாரணமாக - 1931 இல் விருதுநகரில் நடந்த மூன்றாவது சுயமரியாதை மாநாட்டுக் கமிட்டி உறுப்பினராக இந்திராணி பாலசுப்பிரமணியம் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

1933 ஆம் ஆண்டு ஈரோட்டில் நடந்த சமதர்மக்கட்சி மாநாட்டு உறுப்பினராக எஸ்.நீலாவதி,கே.குஞ்சிதம் ஆகியோர் பிரச்சாரக் கமிட்டி உறுப்பினர்களாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர். கிராமங்களில் சுயமரியாதை லீக் குகளை அமைப்பது இவர்களின் பணி . ஆர்.அன்ன பூரணி, இராமாமிர்தம் அம்மாள் போன்றவர்கள் சமதர்மக்கொள்கைப் பிரச்சாரகர்களாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர்.

சுயமரியாதை இயக்கத்தைச் சார்ந்த பெண்கள் - இப்படி மாநாடு பிரச்சாரப் பணிகளில் ஈடுபடுவதோடு இல்லாமல் போராட்டங்களிலும் தீவிரமாகப் பங்கெடுத்தனர். நாம் ஆய்வுக்கு எடுத்துக்கொண்ட காலகட்டத்தில் மிகவும் குறிப்பிடத்தகுந்தது இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டமாகும். 1937 ஆம் ஆண்டு இறுதியில் துவங்கி 1940 துவக்கம் வரை - சுமார் இரண்டாண்டு காலம் இந்தப்போராட்டம் நடந்தது. இந்தியைத் தமிழ்நாட்டுப்பள்ளிகளில் கட்டாயப்பாடமாக்கி - அன்றைய காங்கிரஸ் அமைச்சரவையின் முதல்வர் சி.இராஜ கோபாலச்சாரி உத்தரவு பிறப்பித்திருந்தார்; இந்தப்போராட்டம் தான் சி.இராஜகோபாலாச்சாரியின் உத்தரவைப் பின்வாங்கச்செய்தது.

போராட்டத்தின் துவக்கக் கட்டத்தில் - சுயமரியாதை இயக்கத்தின் பெண் தொண்டர்கள் ஊர்வலங்களிலும் கூட்டங்களிலும் பங்கெடுத்தார்கள். அந்தப் பெண்கள் தங்கள் சேலைகளில் `தமிழ்க்கொடி` யின் படத்தை அச்சிட்டுக்கொண்டு - இந்தி எதிர்ப்பு - தமிழ்வாழ்த்து முழக்கங்களை எழுப்பிக் கொண்டு வந்தது ஊர்வலத்தின் தனிச்சிறப்பு ( தமிழர் தலைவர் . நூல் )

இந்தி எதிர்ப்புக் கூட்டங்களிலும் பெண்கள் பேசினார்கள். உதாரணமாக சென்னை திருவல்லிக்கேணி 1938 செப்டம்பர் 11 ஆம் தேதி நடந்த இந்தி எதிர்ப்புப் படை வரவேற்புக் கூட்டத்தில் இராமாமிர்தம் அம்மையார், நாராயணி அம்மையார், வா.பா.தாமரைக்கண்ணி அம்மையார், முன்னாகர அழகியார் உட்பட பல பெண்கள் பேசினார்கள். இந்தியை எதிர்த்து - திருச்சியிலிருந்து புறப்பட்டு நடந்தே சென்னை வரைப் பிரச்சாரம் - செய்து வந்த இந்தி எதிர்ப்புப் படையை வரவேற்க - இந்தக் கூட்டம் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது. போராட்டக் களம் நோக்கிச்சென்ற - தங்கள் இயக்கத்தின் ஆண் தோழர்களுக்கு வழி அனுப்பி விழாக்களையும் - பெண்களே ஏற்பாடு செய்து நடத்தினர்.

பின்னர் போராட்டம் தீவிரமானபோது, பெண்களே நேரடியாகப் பேராட்டக்களத்தில் குதித்துக் கைதானார்கள். பெண்களின் முதல் போராட்ட அணி 1938 நவம்பர் 14 ஆம்தேதி சென்னையில் கைதானது; அதில் டாக்டர்.தர்மாம்பாள், இராமாமிர்தம் அம்மையார்,பட்டம்மாள், சீதம்மாள் ஆகியோர் இடம்பெற்றிருந்தனர். ( குடி அரசு 1938 நவம்பர் 30 )

பாரதி தாசனின் இந்தி எதிர்ப்புப் போர்ப்படைப்பாடலைப்பாடிக்கொண்டு, பெத்துநாயக்கன் பேட்டையில் உள்ள காசிவிசுவநாதன் கோயிலில் இருந்து இந்து தியாலாஜிக்கல் பள்ளி வரை - இந்தப் பெண்கள் அணி ஊர்வலமாகச் சென்றது. வழியில் பல இடங்களில் இந்தி எதிர்ப்பாளர்கள் அவர்களை வரவேற்று மாலைகள் அணிவித்தனர். பள்ளி முன் மறியலுக்குச் சென்ற அவர்களை போலீசார் தடுத்து நிறுத்திக்கைது செய்தனர். அவர்களுக்குநீதிபதி 6 வார சிறைத் தண்டனை விதித்தார் ; அபராதம் கட்டி விடுதலைஆகிறீர்களா ? அல்லது சிறைக்குப் போகிறீர்களா ? என்று நீதிபதி கேட்டபோது - அவர்கள் சிறைக்குப் போவதையே விரும்பி ஏற்றனர்.

அதுமுதல் - அவ்வப்போது பெண்கள் போராட்ட அணிகள் களத்தில் வந்து கொண்டே இருந்தது. 1934 செப்டம்பர் 5 இல் கடைசிப் பெண்கள் அணி கைதானது. மொத்தம் 73 பெண்கள் இந்தியை எதிர்த்து மறியல் களத்தில் இறங்கி கைது செய்யப்பட்டபிறகு, சிறையில் அடைக்கப்பட்டார்கள். இதிலே மிகவும் குறிப்பிடப்படவேண்டியது - பல பெண்கள் தங்கள் கைக்குழந்தைகளுடன் சிறை புகுந்ததாகும்.

மொத்தம் 32 குழந்தைகள், தங்கள் தாய்மார்களுடன் சிறையிலிருந்தனர். ( நூல் . தமிழன் தொடுத்த போர்.இளஞ்செழியன் ) போராட்டத்தைக் கண்டு நிலைகுலைந்து விரக்தி அடைந்த ஒரு காங்கிரஸ்அமைச்சர் இப்படிக் குழந்தைகளுடன் பெண்கள் சிறை புகுவதைக் கேலி பேசினார். தங்கள்குழந்தைகளுக்கு சிறையில் பால் கிடைக்கும் என்பதால்தான் இவர்கள் குழந்தைகளுடன் சிறைக்குப் போகிறார்கள் என்றார். சுயமரியாதை இயக்கப் பெண்கள் இந்தப் பேச்சைக் கேட்டுக் கொதிப்படைந்தனர். 1938 இல் வேலூரில் நடந்த சென்னை மாகாணப் பெண்கள் மாநாட்டில் - அமைச்சர் தனது கூற்றைத் திரும்பப் பெறுவதோடு நிபந்தனையற்ற மன்னிப்புக் கேட்க வேண்டும் என்று தீர்மானிக்கப்பட்டது.( குடிஅரசு.1938 டிசம்பர் 28 )

சுயமரியாதை இயக்கத்தின் பத்திரிக்கையான குடிஅரசு பெண்கள் போராட்டத்தில் பங்கெடுத்த செய்திகளை மிகவும் முக்கியத்துவம் கொடுத்து வெளியிட்டது ; நீதிமன்றத்தில் இந்தப் பெண்கள் வாதிட்ட விவரங்களை முழுமையாக வெளியிட்டதோடு அவர்களின் புகைப்படங்களையும் வெளியிட்டது. இந்தப் போராட்டத்தில் பெரியார் கைது செய்யப்பட்டதற்குக் கூட - பெண்களைத் தூண்டிவிட்டு சிறைக்கு அனுப்பினார் என்றே குற்றம் சாட்டப்பட்டது. நீதிமன்றத்தில் அரசு வழக்கறிஞருக்கும் - ஒரு பெண்ணூக்கும் நடந்த உரையாடலைக் கீழே தருகிறோம்.

அரசு வழக்கறிஞர் : நீங்கள் கைகுழந்தைகளுடன் இருக்கிறீர்களே ; சிறையிலே இருப்பது மிகவும் அவதியானது ;உங்கள் கணவரும் இதனால் பாதிக்கப்படுவார் நன்றாக யோசியுங்கள் ; இனிமேல் - இப்படி எதிர்காலத்தில்செய்யமாட்டேன் என்று கூறிவிட்டால் நாங்கள் மன்னித்து விடுகிறோம்.

கைதான பெண் : எங்கள் மொழியின் வளர்ச்சிக்கும், நாட்டின் உயர்வுக்கும் எந்த சங்கடத்தையும் நாங்கள் தாங்கிக் கொள்ளத் தயாராக இருக்கிறோம். இதிலே தலையிடுவதற்கு எங்கள் கணவர்களுக்கு எந்த உரிமையும் கிடையாது.அதற்காக அவர்கள் கவலைப்படுபவர்களும் அல்ல ( குடிஅரசு 1938 நவம்பர் 25 )

நன்றி: ச.ஆனந்தியின் ‘பெண்ணுரிமையும் பெரியாரும்’ என்ற நூல்

வாசலில் சாணி தெளிப்பது, கோலம் போடுவது, வீட்டைக் கூட்டிப் பெருக்குவது, சமையல் செய்வது, திருமணம் செய்வது, நாய்க்கு லைசன்ஸ் கட்டுவதைப் போல தாலியைத் தூக்கிக்கொண்டு திரிவது, பின்தூங்கி முன் எழுவது, கூட்டுக்குடும்பத்தைப் பேணிக்காப்பது, பிள்ளை பெறுவது, அவர்களை வளர்ப்பது, பிறகு அடுத்த தலைமுறையையும் வளர்த்தெடுப்பது என்பது போன்ற சங்கிலித் தொடர் வேலைகளில் இருந்து பெண்கள் இப்போது தான் மெல்ல மெல்ல வெளியேறத் தொடங்குகிறார்கள். அதுபற்றி சிந்திக்கிறார்கள். விவாதிக்கிறார்கள். இந்தச் சூழலில் ஒரு இப்படி ஒரு திராவிடர் பண்பாட்டை வளர்க்கும் செயல்களைத் திட்டமிட்டால் நல்லது. வேண்டுமானால் இவற்றை தமிழ்ப்பண்பாடு என்றுகூட சொல்லிக்கொள்ளுங்கள்.

இவ்வாறு இந்துமதம் அந்தக்காலக்கட்டத்தில் பெண்களுக்கென ஒதுக்கிவைத்திருந்து இடத்திலிருந்து பெண்களை அகற்றி, ஒரு வளர்ச்சிச் நோக்கிய பாதையில் பயணிக்கச்செய்தவர் பெரியார். இந்துப்பண்பாடு பெண்களுக்கு என்று விதித்திருந்த அனைத்துக் கடமைகளில் இருந்தும் பெண்களை விடுவிக்கப் போராடியது திராவிடர் இயக்கம். இப்படிப்பட்ட சமுதாயப் புரட்சி இயக்கத்தின் தலைவரான பெரியாரையும், மாபெரும் விடுதலை இயக்கத் தலைவரான பிரபாகரனையும் தமது வழிகாட்டிகளாகச் சொல்லிக்கொள்ளும் நாம் தமிழர் கட்சியினர் கோலப்போட்டிகளை நிறுத்த வேண்டும். தோழர் கொளத்தூர் மணி, தோழர் சீமான், தோழர் பண்ருட்டி வேல்முருகன் ஆகியோர் பொறுப்பாளர்களாக உள்ள உதைக்குத்துக் கழகத்தின் மேற்பார்வையில் பெண்களுக்கிடையேயான கிக் பாக்ஸிங் உதைக்குத்துப்போட்டிகளை நடத்துவதே தற்காலத் தேவை. இல்லை இல்லை கோலம் என்பது தமிழர் கலை என்கிறீர்களா? பரவாயில்லை அந்தக் கோலப்போட்டியை ஆண்களுக்கு நடத்துங்கள். ஆண்களுக்கிடையேயான சமையல் போட்டியை நடத்துங்கள். சமுதாயத்தைப் பின்னோக்கி இழுக்க வேண்டாம்.

திராவிடர்களுக்கு எதிரான 7 ஆம் அறிவு

2011-10-29T14:42:00.003+05:30

“பழந்தமிழன் யார்? அவன் கொள்கை என்ன? அதற்கு ஆதாரம் என்ன? அதற்கு இன்று அவசியம் என்ன? - என்பது போன்ற கேள்விக்குப் பதில் சொல்ல இன்று ஆளைக் காணோம். வீணாக, அந்தப் பேரில் பிழைக்கவோ, பெருமைப்படவோ, மக்களைச் சுரண்டவோ தங்கள் எண்ணத்திற்கு பயன்படுத்திக் கொள்ளவோ பயன்படுத்தப்படுகிறது” என்றார் பெரியார். அப்படி பழந்தமிழர் பெருமை என்று ஒன்றைச் சொல்லி மக்களைச்சுரண்டும் முயற்சியே 7 ஆம் அறிவு.

தமிழனின் பெருமையை உலகுக்குப் பறைசாற்றும் 7 ஆம் அறிவு என்று பத்திரிக்கை, தொலைக்காட்சிகளில் பிரம்மாண்டமான விளம்பரங்கள். சமூக வலைத்தளங்களில் பரபரப்பான விவாதங்கள். ‘நீங்கள் எவ்வளவு எதிர்பார்ப்போடு வந்தாலும் அதுக்கும் மேலே, அதுக்கும் மேலே தான் படம் இருக்கும்’ என்று ஏ.ஆர்.முருகதாசின் விளம்பரம். அறிவுப்பூர்வமாக சிந்தித்துச் செயல்படும் ஒரு பெண்ணை நம் கண்முன் காட்டிய எங்கேயும் எப்போதும் என்ற ஒரு இயல்பான படத்தைத் தயாரித்தவர் என்பதால் அது போன்ற ஒரு பாமரத்தனமான ஆசையுடன் 7 ஆம் அறிவுக்குச் சென்றோம்.

5 ஆம் நூற்றாண்டில் தென்னிந்தியாவில் இருந்து சீனா சென்ற போதிதர்மன் பற்றிய ஒரு கதை. தமிழர்களின் பெருமையை உலகிற்கு பறை சாற்றினான், சாலின் குங்ஃபூ கலையை உலகிற்கு அறிமுகப்படுத்தினான், தமிழ் மருத்துவத்திற்குப் பெருமை சேர்த்தான் என்றெல்லாம் ஏகப்பட்ட பில்ட் அப்கள். மிக முக்கியமான உண்மை என்னவென்றால் போதி தர்மன் தமிழனே இல்லை என்பதுதான்.

திரைப்படக்குழுவினர் சொல்லும் கதைப்படியான போதிதர்மன் சீனா சென்ற காலம் கி.பி. 520 அல்லது 525. அந்தக்காலக்கட்டத்தில் பல்லவ நாடு சுதந்திர நாடாக இயங்கி வந்தது. அதற்கு அருகாமை நாடுகளான சேர, சோழ, பாண்டிய நாடுகளை களப்பிரர்களும், பல்லவ நாட்டுக்கு வடக்கே இரேணாட்டு தெலுங்குச் சோழர்களும் அரசாண்டனர். போதி தர்மனின் இயற்பெயர் புத்தவர்மன். இவன் ஸ்கந்தவர்மன் என்ற பல்லவ அரசனுக்கு மூன்றாம் மகன் என்று சொல்லப்படுகிறது. அப்போதைய தமிழ் மன்னர்களின் பெயர்கள் நெடுஞ்செழியன், கரிகாலன், செங்குட்டுவன், இளந்திரையன் என்பது போல சுத்தத் தமிழ்ப்பெயர்களில்தான் இருந்தன. போதி என்ற வடமொழிச் சொல்லுக்கு அரச மரம் என்று பொருள். ஸ்கந்தவர்மன் என்றோ, போதி வர்மன் என்றோ, குமாரவிஷ்ணு, சிம்ம விஷ்ணு என்றோ வடமொழிப் பெயரை தமிழ் மன்னன் சூடிக்கொள்ள அப்போது வாய்ப்பில்லை. பல்லவர்கள் தமிழர்களே அல்ல வடக்கிலிருந்து வந்தவர்கள் என்பது தான் பல வரலாற்று அறிஞர்களின் ஆய்வுமுடிவு. பல்லவர்களின் மொழி ப்ராகிருதமும், சமஸ்கிருதமுமே. அவர்களின் செப்பேடுகளும் கல்வெட்டுக்களும் ப்ராகிருதத்திலேயே உள்ளன. அவர்களின் ஆட்சிமொழிகள் வடமொழிகளே.

சில வரலாற்றுக் குறிப்புகள் போதி தர்மன் ஒரு பார்ப்பன குறுநில மன்னனுக்குப் பிறந்தவன் என்றுதான் குறிப்பிடுகின்றன. கருஞ்சட்டைத் தமிழன் 23.04.10 இதழில் தோழர் எழில்.இளங்கோவன் அவர்கள்,

“முதன்முதலாக சாரிபுத்தனும், மவுத்கல்யாயனாரும் புத்தத்தில் சேர்ந்தார்கள். தொடர்ந்து பார்ப்பனர்கள் பவுத்தர்களாக மாறி புத்தருடன் சேர்ந்தார்கள். விளைவு...?

புத்தர் மறைந்தபின் கூடிய இரண்டாம் பவுத்தமகா சபையில் பவுத்தத்தை இரண்டாக உடைத்தார்கள் வஜ்ஜியர்கள் என்ற பார்ப்பன பவுத்தத் துறவிகள். படிப்படியாகப் புத்தரின் சமூகச் சிந்தனை, பகுத்தறிவு, சுய சிந்தனைக் கொள்கைகள், கடவுள் மறுப்பு, பூசை, சடங்குகள் புறக்கணிப்பு போன்ற அனைத்தும் மாற்றப்பட்டன. புத்தரையே கடவுள் ஆக்கினார்கள். புத்தரின் சமூக எழுச்சிக்கான போர்க்குணத்தை மறைத்து, ஒழுக்கமாக இருப்பவனே பவுத்தன் என்று சீல உபதேசங்களை நுழைத்து விட்டார்கள்.

பின்வந்த காலங்களில் சங்கமித்திரர், ஆச்சாரிய புத்ததத்தர், கணதாசர், வேணுதாசர், போதி தருமர், தருமபாலர், ஆச்சாரிய திக்நாகர், ஆச்சாரிய தருமபாலர், தம்மபாலர் போன்ற பலப்பல பார்ப்பனர்கள் பவுத்தத் துறவிகளாக மாறி, புத்தரின் நேரடி பவுத்தத்தை மாற்றி அமைத்தார்கள். கி.பி.2 ஆம் நூற்றாண்டில் நாகார்ஜுனர் என்பவர், புத்தருக்கு நேர் எதிரான ஆரியவாதத்தைச் சூனியவாதமாகச் சொல்லி மகாயான பவுத்தம் என்றார். பவுத்தம் வீழ்ந்தது”

இவ்வாறு தோழர் எழில் இளங்கோவன் சொல்வது மட்டுமல்ல. கேரளாவில் களரிப்பட்டு அல்லது களரிப் பாயாட்டு என்ற கலையை பயிற்றுவிக்கும் பல பயிற்சி மையங்கள் உள்ளன. அவற்றின் விளம்பரங்களில் களரிப்பாயாட்டுக் கலையை உருவாக்கிய போதி தர்மன் ஒரு மலையாளி என்றும் (அப்போது சேர நாடு) ஒரு பார்ப்பன மன்னனுக்கு மூன்றாவதாகப் பிறந்தவர் என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளனர். ஆதாரம்: http://maruthikalari.org/english/kalari.htm

இந்தத் தளம் மட்டுமல்ல திரைப்படக்குழுவினர் சொன்னபடி தேடினால் போதி தர்மன் ஒரு தமிழன் அல்ல. ஒரு சேர நாட்டுப்பார்ப்பான் அல்லது வடநாட்டுப் பார்ப்பான் என்பதற்கே ஆதாரங்கள் உள்ளன.

பௌத்த மார்க்கத்திலிருந்து வேறுபட்ட தியானமார்க்கத்தைத்தான் போதிதர்மன் சீனாவில் போதித் துள்ளான். சீனாவில் சான் மதமாகவும், ஜப்பானில் ஜென் மதமாகவும் மக்களால் கடைபிடிக்கப்படுகிறது. இவை இந்து மதத்தைக் கட்டி எழுப்பிய சங்கரரின் அத்வைதக் கோட்பாடுகளுக்கு நெருக்கமாக உள்ளன. ஜப்பானிலும் இந்தியாவில் உள்ளது போன்ற ஒரு ஏற்றத்தாழ்வு நிலை, சாதி போன்ற ஒரு ஒடுக்குமுறை வடிவம் சில பகுதிகளில் இன்றும் உள்ளன.

ஆக புத்த மதத்தை ஒழிக்க சில பார்ப்பனர்கள் அந்த மதத்துக்குள்ளேயே புகுந்து அது பரவிய இடங்கள் எல்லாவற்றிற்கும் தாங்களும் பரவி அழித்துள்ளார்கள். ‘பகையாளி குடியை உறவாடிக் கெடு’ என்று கிராமங்களில் சொல்வார்கள். அப்படி ஒரு வேலையைப்பார்த்த நயவஞ்சகனை கதாநாயகனாக உலவ விட்டுள்ளார் முருகதாஸ்.

தன் பெயரில் உள்ள A.R என்ற இரு ஆங்கில எழுத்துக்களைக்கூட எடுக்க முடியாத முருதாஸ், தமிழுக்காக நீட்டி முழங்குவது நல்ல காமெடி. இலங்கையில் 7 ஆம் அறிவு படத்தை திரையிட வேண்டு மென்றால் இலங்கையைக் குறிக்கும் சில வசனங்களை நீக்க வேண்டும் என்று அந்த அரசு நிபந்தனை விதித்தது. இந்தப் படத்தில் ஒரே ஒரு நல்ல விசயம் என்று பலரும் குறிப்பிட்ட அந்த வசனங்களை நீக்கி விட்டுத்தான் இலங்கையில் 7 ஆம் அறிவு வெளியாகி உள்ளது. ஆனால் அப்பாவி ஐரோப்பியத் தமிழர்களிடமும் தமிழ்நாட்டுத் தமிழர்களிடமும் கல்லா கட்டுவதற்கு திருப்பி அடி என்பது போன்ற வசனங்கள். திருப்பி அடி என்று என்று சொல்பவர்கள் எல்லோருமே இப்படித்தானோ? இடஒதுக்கீடே இல்லாத ஐ.ஐ.டி யில் நின்று கொண்டு ‘இடஒதுக்கீட்டால்தான் நாடு கெட்டுவிட்டது’ என்று வசனம் பேசியதற்காக அந்த வசனத்தை நீக்கினால்தான் இங்கு அந்தப் படம் ஓடும் என்று ஒரு கலகக்குரல் எழுப்ப யாரும் தயாராக இல்லை.

எனக்கு மதப்பற்றோ, மொழிப்பற்றோ, இனப்பற்றோ சிறிதும் இல்லை என்றவர் பெரியார். மதமாற்றம், மொழி மாற்றம், இனமாற்றம் அனைத்தும் தவறு என்கிறது இப்படம். தமிழ்தேசியத்திற்கும், இந்து தேசியத்திற்கும் உள்ள ஒற்றுமை இது தான். அதனால்தான் அத்வானி இராமேசுவரம் மீனவர்களைப் பற்றியும். ஈழத்தமிழர்களைப் பற்றியும்கூட பேச முடிகிறது. பரமக்குடியைப் பற்றி இரு தரப்புமே பேச முடிவதில்லை. இந்து மக்கள் கட்சியும், இந்து முன்னணியும், பாட்டாளி மக்கள் கட்சியும் காதலர் தினத்தை எதிர்க்க முடிகிறது. அகநானூற்றுக் களவியல் பண்பாட்டின் நீட்சிதான் காதலர் தினங்கள் என்று தமிழர்களின் பழம்பெருமையை மீட்கக்கூட ஒரு தமிழ்தேசிய அமைப்பும் வரமுடியவில்லை.

வீட்டுக்கு முன்பு மாட்டுச்சாணியால் வாசல் தெளித்து, கோலம் போட்டு, தலைவாசலின் நிலைக் கதவின் கீழே மஞ்சளும் குங்குமமும் வைத்து, வீட்டுக்குப் பின்னே துளசிச்செடியும் இருப்பது யாருடைய வீட்டில்? பார்ப்பனர்களுடைய வீட்டில் தான் இவை தவறாமல் நடக்கும். அந்த பார்ப்பன வாழ்வியலைத் தான் தமிழர்களுக்கு முன்மாதிரியாக, கடைபிடிக்க வேண்டிய கடமையாக முழுங்குகிறார் முருகதாஸ். இதைத் தான் இந்துமுன்னணிக்காரன் பேசுறான், சங்கராச்சாரி பேசுறான். இந்த சாணி, மஞ்சள், துளசி கதைகளை பக்தியாகச் சொல்லக் கூடாதாம்! அறிவியலாகச் சொல்ல வேண்டுமாம்! அந்தப் பித்தலாட்ட அறிவியலைத்தானே ஜக்கி வாசுதேவும், வேதாத்திரி மகரிஷியும், ரவிசங்கரும், நித்தியானந்தாவும் அவரவர் ஸ்டைலில் ஹைடெக்காக சொல்லி பல தலைமுறைகளுக்குச் சொத்து சேர்த்துள்ளார்கள்?

சாணியில் கூட பசுமாட்டுச்சாணி, எருமை மாட்டுச்சாணி என்று பிரிவினையை வைத்திருக்கும் சமுதாயத்தில், எந்தப் பார்ப்பானும் மறந்தும்கூட ஒரு எருமை மாட்டை வளர்க்காத நாட்டில், எந்தப் பார்ப்பன அக்ரகாரத்திலும் வாசலில் தவறிப்போய்கூட எருமைச்சாணியைப் பயன்படுத்தாத சூழலில் எங்களுக்குச் சாணி என்றால் சாணிப்பாலும் சவுக்கடியும் தான் நினைவுக்கு வருமே ஒழிய, அதை மருந்தாகப் பார்க்க முடியாது. இப்பத்தான் இந்தத் தலைமுறைதான் சாணியையும் மாட்டையும் ஒதுக்கிவிட்டு கம்ப்யூட்டரையும், கல்லூரிகளையும் பார்க்கிறோம். இன்றும் எங்கள் அப்பன், பாட்டன் வீடுகளில், வீட்டுக்கு முன்புறம் மட்டுமல்ல, வீடு முழுவதற்குமே சாணித்தரைதான். அதுவும் வாரம் ஒரு முறை ஃப்ரெஷ் சாணி. எந்த நோயையும் அந்த சாணித்தரை தடுக்கவில்லை. இப்பத்தாண்டா மொசைக் தரையவே பாக்குறோம். அது ஒங்களுக்குப் பிடிக்கலயா? நீங்க மட்டும் ஐ.ஐ.டி யில ப்ராஜெக்ட் எழுதி அமெரிக்காவுக்கும், சீனாக்கரனுக்கும் அனுப்புவீங்க, நாங்க சாணியிலயும், சகதியிலயும் சாகனுமா?

‘வாசல் தெளித்து, கோலம்கூட போட மாட்டிக்கிறா’ என்று சராசரி ஆண்களால் குற்றம் சாட்டப்பட்டு, பல பெண்களின் வாழ்க்கை விவாகரத்து வரை போய்க்கொண்டு இருக்கிறது. கோலம்கூட போடத் தெரியாதா? என்ற கேள்வி இன்றும் பல பெண்களுக்கு சங்கடத்தை உருவாக்கியே வருகிறது. இது ஒரு இந்து உளவியல். இந்து வாழ்வியல். தட்டுத்தடுமாறி ஒடுக்கப்பட்ட சமுதாயம் மேலே வந்துகொண்டிருக்கிறது. கம்ப்யூட்டர் நிறுவனங்களில் பணிபுரியத் தொடங்கியிருக்கிறது. வெளிநாடுகளுக்குப் போய்வரத் தொடங்கியிருக்கிறது. அதைப் பொறுக்க முடியாத பார்ப்பனக்கூட்டம் வெளிநாட்டுக்கு வேலைப் போகலாமா? இந்தியாவைக் காப்பது யார்? பன்னாட்டு நிறுவனங்களில் வேலை செய்யலாமா? இது முதலாளித்துவ ஆதரவு இல்லையா? ஐ.ஐ.டி யில் இடஓதுக்கீடு வைக்கலாமா? இதனால் தகுதி திறமை பாழாகாதா? எல்லோரும் கம்ப்யூட்டர் தொழிலுக்கு வந்துவிட்டால் நமக்கு உணவழிப்பது யார்? நாம் விவசாயத்தைப் பார்ப்போம், அதுவும் (சாதியிலிருந்து மீடேறவே முடியாத) இயற்கை விவசாயம் பார்ப்போம் என்றெல்லாம் போதனைகளைத் தொடங்கியிருக்கிறது. அதன் தொடர்ச்சிதான் இந்த துளசி, சாணி, மஞ்சள், கோலப் பிரச்சாரங்கள்.

தமிழனே அல்லாத, தமிழர்களுக்கு - திராவிடர்களுக்கு எதிரியான ஒருவனைக் காட்டி தமிழர்களுக்கு - திராவிடர்களுக்கு எதிரான ஆரியப் பண்பாட்டைத் திணிக்கும் முயற்சியே 7 ஆம் அறிவு.

பழந்தமிழர் பெருமை குறித்த தோழர் பெரியாரின் விளக்கம் இதோ,

பழந்தமிழன் யார்? அவன் கொள்கை என்ன? அதற்கு ஆதாரம் என்ன? அதற்கு இன்று அவசியம் என்ன? - என்பது போன்ற கேள்விக்குப் பதில் சொல்ல இன்று ஆளைக் காணோம். வீணாக, அந்தப் பேரில் பிழைக்கவோ, பெருமைப்படவோ, மக்களைச் சுரண்டவோ தங்கள் எண்ணத்திற்கு பயன்படுத்திக் கொள்ளவோ பயன்படுத்தப்படுகிறது.

பழந்தமிழன் யாராயிருந்தால் எனக்கென்ன? உங்களுக்குத் தான் என்ன காரியமாகும்? அவன் கொள்கையோ, மதமோ, கடவுளோ, நடப்போ, சக்தியோ எதுவாயிருந்தால் தான் இங்கு இன்று நமக்கு என்ன லாபம் ? என்பது தான் எனது கேள்வி.

பழந்தமிழர் நிலையைப் பற்றிப் பேசுபவர்கள் பகுத்தறிவுக்கு மதிப்புக் கொடுக்கும் அறிவாளிகளானால், நடுநிலைக் காரர்களானால், அவர்களை ஒன்று கேட்கிறேன். அதாவது காட்டுமிராண்டி வாழ்க்கைக் கால மனிதனை விட கல்லாயுத கால வாழ்க்கை மனிதன் சிறந்தவன் அல்லவா என்பதும், அது போலவே 4000, 5000 வருடத்திற்கு முன் இருந்த மனிதனை விட இன்று இருபதாவது நூற்றாண்டில் வாழும் மனிதன் சிறிதாவது மேலான அனுபவம் பெற சவுகரியமும், ஆராய்ந்து பார்க்கும் வசதியும் உடையவனா? அல்லவா? என்பதோடு அந்தக் காலத்தில் வாழ்ந்த வாழ்வை விட, எண்ணிய எண்ணத்தை விட வேறான வாழ்வும், வேறான எண்ணங்களும் கொள்ள வேண்டியவனாய் இருக்கின்றானா இல்லையா என்பதேயாகும்.

இன்று வாழும் மனிதனுடைய எந்தக் காரியத்திற்கு பழந் தமிழனுடைய வாழ்க்கைக் குறிப்பும் நினைவுக் குறிப்பும் நமக்கு வேண்டியிருக்கிறது என்று உங்களை வணக்கமாய்க் கேட்கிறேன்.

வீணாக பழந்தமிழர் கொள்கை என்பதும் பழந்தமிழர் வாழ்க்கை நிலை என்பதும் அந்நியன் ஏய்க்கவோ, அறியாமையில் மூழ்கவோ தான் பயன்படுத்தக் கூடியதாக ஆகி விட்டது.

இனி நம்முடைய எந்த சீர்திருத்தத்திற்கும் அந்தப் பேச்சு வராமல் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டியது பகுத்தறிவுவாதியின் கடமையாக ஆகி விட்டது. பழந்தமிழன் வந்து போதிக்கத் தகுந்த நிலையில் இன்று நமது மனித சமூகம் இல்லை.

பழந்தமிழன் கொள்கை எதுவும் இன்று எந்த மனித சமூகத்திற்கும் அவசியமும் இல்லை. மனிதன் காலத்தோடு, மாறுதலோடு, செல்ல வேண்டிய வனே யொழிய வேறில்லை. வேண்டுமானால் மடையர்களைத் தட்டி எழுப்ப ஆயுதமாக அதைக் கொள்ளலாம். ஆனால் சாதுமக்களை ஏமாற்ற அதைப் பயன்படுத்த விடக் கூடாது’’

‘வாழ்க்கைத் துணை நலம்’ என்ற நூலில் 6,7 ஆம் பக்கங்கள்

இரட்டைக்குவளைகளை அகற்றாத கலெக்டர், எஸ்.பிக்கள் மீது நடவடிக்கை எடுக்கவேண்டும்! உச்சநீதிமன்றம் ஆணை!

2011-04-24T17:04:00.004+05:30

”நாங்கள் இந்த உண்மைகளை சுய-ஆதாரமாகக் கொள்கிறோம்; அதாவது, எல்லா மனிதர்களும் சமமாகவே படைக்கப்பட்டவர்கள்; தம்மை படைக்கப்பட்டவரால் அவர்கள் சில பிரிக்கமுடியாத உரிமைகளால் பரிசளிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்; வாழ்வுரிமை, சுதந்திரம் மற்றும் மகிழ்ச்சியை அடைவதற்கான அவர்தம் முயற்சிக்கான உரிமைகள் அவற்றுள்ளானவை”. தாமஸ் ஜெஃபர்சன். -அமெரிக்க சுதந்திர சாற்றுரை, 1776

1. நினைவில்கொள்ளத்தக்க இவ்வரிகளை தாமஸ் ஜெஃபர்சன் எழுதி இரண்டு நூற்றாண்டுகளுக்கு மேல் கழிந்துவிட்டன; இவ்வரிகள் இன்னும் வரலாற்றில் ரீங்காரமிட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன. ஆனால், இந்தியாவில் ஒரு பிரிவைச் சார்ந்த இந்திய சமூகம் தனது சொந்த நாட்டுக்காரரில் வேறொரு பிரிவைச் சார்ந்த இந்திய சமூகத்தை கீழானவர்களாக நடத்துகிறார்கள். இந்த நவீன உலகில் இம்மாதிரியான மனநிலையை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது, மேலும் இந்தியாவின் முன்னேற்றத்தைத் தடுக்கும் சில முக்கியமான காரணங்களில் இதுவும் ஒன்று.

2. விடுப்பு அனுமதிக்கப்பட்டது.

3. கற்றறிந்த மதுரை நான்காவது கூடுதல் மாவட்ட மற்றும் செசன்ஸ் நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பை உறுதிப்படுத்தும் மெட்ராஸ் உயர்நீதிமன்றத்தின் (கிரிமினல் மேற்முறையீட்டு எண்கள் 536-37/2001 யில்) 25.01.2008 நாளிட்ட உத்தரவு மற்றும் பொது தீர்ப்பிற்கு எதிராக இம்மேல்முறையீடுகள் தாக்கல் செய்யப்பட்டுள்ளன.

4. மேல்முறையீட்டாளர்களின் மீதான குற்றச்சாட்டு என்னவெனில், புகார்தாரர்களான பன்னீர்செல்வம் மற்றும் மகாமணி ஆகியோருக்கும் மேல்முறையீட்டாளர்களுக்கும் இடையே 1.7.1999 அன்று ஒரு கோவில் திருழாவில் ஜல்லிக்கட்டில் காளை மாடுகளைப் பூட்டும் விதத்தில் ஏற்பட்ட சச்சரவு. மேல்முறையீட்டாளரான ஆறுமுகம் சேர்வை, அப்பொழுது “நீ ஒரு பள்ளப்பயல், செத்த மாட்டுக்கறியை திங்கிறவன்” என்று பன்னீர்செல்வத்தை அவமானப்படுத்திவிட்டார். எண் 1,7 மற்றும் 9-யில் குற்றம்சாட்டப்பட்டோர் கட்டைகளால் பன்னீர்செல்வத்தின் இடது தோளில் காயமுறும் வகையில் தாக்கினார்கள். அப்பொழுது குறுக்கிட்ட மகாமணியையும் குற்றம்சாட்டப்பட்டவர்கள் கட்டைகளால் தாக்கினார்கள், இதனால் மகாமணி தலை உடைந்தது, வெட்டுக்காயம் ஏற்பட்டது.

5. இந்நிகழ்விற்குக் கயமடைந்த இவ்விரண்டு கண்ணால் பார்த்த சாட்சிகளோடு மேலும் மூன்று கண்ணால் பார்த்த சாட்சிகள் இருக்கின்றன. மருத்துவர்கள், இக்காயங்களை உறுதிசெய்திருக்கிறார்கள். மகாமணியின் தலைக்காயம் குற்றம்சாட்டப்பட்டவர்களின் கொலைவெறியை உணர்த்துகிறது.

6. இரண்டு கீழ்நீதிமன்றங்களும் இதனை பிராசிகுயூசன் வழக்காக கருதும் வகையில் இந்நீதிமன்றத்திற்கு மாற்றுக்கருத்து இல்லை.

7. மேல்முறையீட்டாளர்கள் ‘சேர்வை’ சாதியைச் சேர்ந்தவர்கள், புகார்தாரர்கள் ‘பள்ளன்’ என்ற சாதியைச் சேர்ந்தவர்கள்; அது தமிழ்நாட்டில் தாழ்த்தப்பட்ட சாதி.

8. சந்தேகத்திற்கிடமில்லாமல் “பள்ளன்’ சென்ற சொல் ஒரு குறிப்பிட்ட சாதியைக் குறிக்கின்றது, மேலும் அது கேவலப்படுத்தும் பொருளில் ஒருசிலரை அவமானப்படுத்தப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. (எப்படி வட இந்தியாவில் ‘சமர்’ என்கிற சொல் ஒரு சாதியை குறிப்பதோடு ஒரு சிலரை அவமானப்படுத்தும் வகையிலும் பயன்படுத்தப்படுகிறதோ அது போல). தாழ்த்தப்பட்ட சாதியைச் சேர்ந்த ஒரு நபரை ‘பள்ளன்’ என்று அவமானப்படுத்தும் நோக்கில் அழைப்பது, எங்கள் கருத்தில் தாழ்த்தப்பட்டோர் பழங்குடியினர் மீதான வன்கொடுமை தடுப்புச் சட்டம், 1989ன் பிரிவு 3(1)(x) யின் படிஒரு குற்றமே (இனி அது sc/st சட்டம் என்று குறிப்பிடப்படும்). தமிழ்நாட்டில் ஒரு நபரை “பள்ளப்பயல்” என்று அழைப்பது இன்னும் கூடுதலான அவமதிப்பே, அதனால் இன்னும் கூடுதலான குற்றமே.

9. இதுபோலவே, தமிழ்நாட்டில் “பறையன்” என்று ஒரு சாதி இருக்கின்றது. ”பறையன்” என்ற அவ்வார்த்தை கேவலப்படுத்தும் நோக்கில் பயன்படுத்தப்படுகிறது. ”பறைப்பயன்” என்ற சொல் இன்னும் கூடுதலாக கேவலப்படுத்துவதே.

10. எங்கள் கருத்தில் ‘பள்ளன்’, ‘பள்ளப்பயல்’, ’பறையன்’, பறைப்பயல்’ போன்ற சொற்களை அவமானப்படுத்தும் நோக்கில் பயன்படுத்துவது மிகவும் கண்டனத்திற்குரிய ஒன்று, மேலும் அது sc/st சட்டப்படி ஒரு குற்றமே; இந்நவீன காலத்தில் எப்படி ஆப்பிரிக்க-அமெரிக்கர்களுக்கு ‘நீக்கர்’ அல்லது ‘நீக்ரோ’ என்ற சொல் சற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட முடியாத ஒன்றோ அது போல (50௦ ஆண்டுகளுக்கு முன் அவைகள் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டன).

11. இந்த வழக்கில் குற்றம்சாட்டப்பட்ட 1-ஆம் நபர் ’பள்ளப்பயல்’ என்ற சொல்லை பன்னீர்செல்வத்தை அவமானப்படுத்தவே பயன்படுத்தினார். எனவே இது sc/st சட்டப்படி ஒரு குற்றமே.

12. இந்த நவீன உலகில் யாருடைய உணர்வுகளும் புண்படுத்தப்படக்கூடாதவை. குறிப்பாக இந்தியா போன்ற பன்முகத்தன்மை கொண்ட ஒரு சமூகத்தில் ஒருவருடைய சாதி, மதம், குழு, மொழி இன்னபிறவற்றின் பெயரால் யாருடைய உணர்வுகளையும் புண்படுத்தப்படாதவகையில் கவனம் எடுத்துக்கொள்ளவேண்டும். அப்பொழுதுதான் நமது நாட்டை நாம் ஒற்றுமையுடனும், வலிமையுடனும் பாதுகாக்கமுடியும்.

13. அரசுக்கு எதிரான சுவரன் சிங் மற்றும் பலர் வழக்கில் (2008)

12 SCR 132, இந்நீதிமன்றம் கீழ்க்கண்டவாறு அவதானிக்கின்றது (இவ்வழக்கின் பத்திகள் 21 to 24):

"21. இந்நாட்களில் ‘சமர்’ என்ற சொல் அடிக்கடி உயர் சாதிகளைச் சார்ந்தவராலோ அல்லது பிற்படுத்தப்பட்ட சாதியைச் சார்ந்தவராலோ கூட பயன்படுத்தப்படக்கூடிய ஒரு அவமானப்படுத்துவதற்கான சொல், ஒரு ஏச்சு, கேலியாகும். ஒரு நபரை ‘சமர்’ என்று அழைப்பது ஒரு ஏச்சுச் சொல்லாகும், அது மிகவும் குற்றமாகும். உண்மையில் ‘சமர்’ என்ற சொல் இன்று ஒரு சாதியைக் குறிக்கும் சொல்லாகப் பயன்படுத்தப்படுவதில்லை, ஆனால் ஒரு நபரை அவமானப்படுத்துவதற்கும் இழிவுபடுத்துவதற்குமே பயன்படுத்தப் படுகிறது.

22. இவ்விடத்தில் குறிப்பிடப்படவேண்டியது என்னவென்றால், இச்சட்டத்தின் பிரிவு 3(1)(x)-யை பொருள்படுத்தும் பொழுது இந்தச்சட்டம் எந்தக் குறிக்கோளுக்காக இயற்றப்பட்டது என்று பார்க்கவேண்டும். இது அப்பிரிவு மக்கள் மீதான பழிப்பையும், இழிவையும், உலைச்சலையும் தடுப்பதற்காக வெளிப்படையாகவே உருவாக்கப்பட்டது. அது அச்சட்ட்த்தின் நோக்கம் மற்றும் காரணங்களில் கூறப்பட்ட கூற்றிலிருந்து ஆதாரப்படுகிறது. எனவே அச்சட்டத்தின் 3(1)(x) பிரிவை பொருள்படுத்தும் போது ’சமர்’ என்ற சொல்லின் சொல்லிலக்கணம் பற்றியன்றி, அதன் பிரபலமான பொருளாட்சி என்ன என்பதைக் கருத்தில் கொள்ளவேண்டும். நாம் சொல்லிலக்கணத்தின்படி சென்றால், அச்சட்டத்தின் அடிப்படை நோக்கத்தையே முறியடித்தவர்களா வோம், எனவே அது சரியான பொருள்படுத்தும் வகையன்று.

23. இது குடியாட்சி மற்றும் சமத்துவத்தின் காலம். எந்த மக்களும் அல்லது சமூகப்பிரிவும் அவமானப்படுத்தப்படவோ தாழ்வாக நினைக்கப்படவோ கூடாது, மேலும் யாருடைய உணர்வுகளும் புண்படுத்தப்படக்கூடாதவை. இதுதான் நமது அரசியல் சட்டத்தின் உயிராகும், மேலும் அதன் அடிப்படைக்கூறுகளின் பகுதியாகும். எனவே, எங்கள் கருத்தில், தாழ்த்தப்பட்ட நபரை விழிக்கும் போது உயர்சாதியினரோ, பிற்படுத்தப்பட்ட சாதியினரோ அச்சாதியைச் சார்ந்த ஒரு நபரையே கூட ‘சமர்’ என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்தி அழைக்கக்கூடாது. ஏனென்றால், அச்சொற்பயன்பாடு அவரின் உணர்வுகளைப் புண்படுத்தும். பல மதங்கள், சாதிகள், இன, மொழி கூட்டங்கள் இன்னும் பிறவகையினராக மக்கள் வாழும் பன்முகத்தன்மை கொண்ட நம் நாட்டைப்போன்ற ஒரு நாட்டில் எல்லா வகுப்பைச் சார்ந்தோரும், குழுவைச் சார்ந்தோரும் மரியாதையோடு நடத்தப்படவேண்டும். மேலும் யாரும் யாரையும் கீழ்நிலையில் வைத்துப்பார்க்கக் கூடாது. இதுதான் நமது நாட்டை ஒற்றுமையாக வைத்திருப்பதற்கான ஒரே வழி.

24. எங்கள் கருத்தில், ஒரு தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பைச் சார்ந்த நபரை ‘சமர்’ என்று ஒரு பொது இடத்தில் அவரை அவமானப்படுத்தும் அல்லது பழிக்கும் நோக்கத்தில் அழைப்பது நிச்சயமாக அச்சட்டத்தின் பிரிவு 3(1)(x)-யின் படி குற்றமாகும். ‘சமர்’ என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்துவதில் அவமானப்படுத்துதல் அல்லது பழித்தல் என்ற நோக்கம் இருந்ததா என்பது அச்சொல் பயன்படுத்தப்பட்ட சூழலைச் சார்ந்தது என்பது உண்மையே.”

14. தமிழ்நாட்டில் பல பகுதிகளில் இரட்டைக் குவளை முறை இருப்பது மிகவும் கண்டிக்கத்தக்கது என்று நாங்கள் மேலும் குறிப்பிடுகிறோம். இரட்டைக் குவளை முறையென்றால், பல தேனீர் கடைகளில், உணவு விடுதிகளில் தாழ்த்தப்பட்ட நபர்களுக்கும் தாழ்த்தப்படாத நபர்களுக்கும் தனித்தனி குவளைகளில் தேனீரோ அல்லது பிற குடிபானங்கள் பரிமாறப்படுகிறது. எங்கள் கருத்தில் இது மிகவும் கண்டனத்திற்குரியது. மேலும், sc/st சட்டத்தின் கீழ் ஒரு குற்றமாகும். எனவே, இந்நடைமுறையை பின்பற்றுவோர்கள், குற்றமுள்ளவர்களாகக் காணப்பட்டால் கிரிமினல் பிரிவில் உட்படுத்தப்படவேண்டியவர்கள் மற்றும் கடுமையான தண்டனைகள் வழங்கப்படவேண்டியவர்கள். அனைத்து நிர்வாக மற்றும் காவல்துறை அதிகாரிகளும் இதைப்பற்றித் தெரிந்தும் குற்றவாளிகள் மீது கிரிமினல் குற்ற நடவடிக்கைகள் எடுக்கத் தவறினால் இக்குற்றங்களுக்குப் பொறுப்பாளிகளாக்கப்படவேண்டும். மேலும், துறைரீதியாக நடவடிக்கை எடுக்கப்படவேண்டியவர்கள்.

15. உ.பி அரசுக்கு எதிராக லதா சிங் (2006) 5 SCC 475, வழக்கில் இந்த நீதிமன்றம் கீழ்க்கண்டவாறு அவதானிக்கின்றது (பத்திகள் 14 to 18):

"14. இந்த வழக்கு அதிர்ச்சியளிக்கும் ஒரு நடைமுறையை வெளிப்படுத்துகிறது. புகாரளித்தவர் ஒரு பருவமடைந்தவர், மேலும் எல்லா தொடர்புடைய நிகழ்ச்சி நடந்த சமயங்களிலும் பருவமடைந்தவராகவே இருந்திருக்கின்றார். எனவே, அந்தப் பெண், தான் விரும்பும் அல்லது யாரோடு தான் வாழ விரும்புகிறாரோ அவரைத் திருமணம் செய்துகொள்ள சுதந்திரம் பெற்றவர். இங்கே இந்துச் சட்டப்படியோ அல்லது வேறு எந்தச் சட்டப்படியோ சாதிகளுக்கிடையேயான திருமணத்திற்கு தடையேதும் இல்லை. எனவே புகார்தாரரால், அவருடைய கணவரால் அல்லது அவருடைய கணவரின் உறவினர்களால் எந்தக் குற்றமும் இழைத்திருப்பதை எங்களால் காணமுடியவில்லை.

15. குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்கள் எங்கள் கருத்தில் எந்தக் குற்றமும் செய்யவில்லை (கணவனும் மனைவியும் சாதி மாற்று திருமணம் செய்துகொண்டவர்கள்). மேலும், புகார்தாரர் தனது சாதியை விட்டு மாற்று சாதியில் திருமணம் செய்துகொண்டதால் கோவமடைந்திருக்கும் காரணத்தால், புகார்தாரரின் சகோதரர்களால் இந்தக் கிரிமினல் வழக்கு நீதிமன்றம் மற்றும் நிர்வாக எந்திரத்தின் செயல்பாட்டைப் பழிக்கும் வகையில் சாட்டப்பட்டிருக்கிறது. புகார்தாரரின் சகோதரர்களின் அடாவடித்தனத்திற்கும் சட்டவிரோதமான செயல்பாட்டின் (விவரங்கள் மேலே குறிப்பிடப்பட்டிருக் கின்றது) மீது நடவடிக்கை எடுப்பதற்கு மாறாக புகார்தாரரின் கணவர் மற்றும் அவருடைய உறவினர்களுக்கு எதிராக நடவடிக்கை எடுத்திருப்பதைக் கவனிக்கும்போது நாங்கள் இடர்பாடு அடைந்திருக்கின்றோம்.

16. தங்கள் சாதிக்கு வெளியே திருமணம் செய்துகொள்ளும் இளம் பெண்களையும் ஆண்களையும் உலைச்சலுக்காளாக்குதல், பயமுறுத் துதல், அவர்களுக்கு எதிராக வன்முறையை ஏவுதல் போன்ற பல்வேறு நிகழ்வுகள் எங்கள் கவனத்திற்கு வந்தவண்ணம் இருக்கின்றன. நாங்கள் இந்த விசயத்தில் ஒரு பொதுகருத்து தெரிவிக்கவேண்டியது அவசியம் என்று உணர்கிறோம். இந்த நாடு நமது வரலாற்றில் ஒரு முக்கியமான காலமாறுபாட்டில் பயணம் செய்துகொண்டிருது. இந்த நீதிமன்றம் இவ்வழக்கு போன்ற பொது மக்கள் சார்ந்த விசயத்தில் அமைதியாக இருக்கமுடியாது.

17. எனவே, நாங்கள் நிர்வாக மற்றும் காவல்துறை அதிகாரிகளை இத்தகு கொடிய செயல்பாடுகளைத் தடுக்கும் வலிமையான நடவடிக்கைகள் எடுக்க ஆணையிடுகிறோம். இதுபோல் ஏதாவது நிகழ்வுகள் நடந்தால், அத்தகு கொடிய நடவடிக்கைகளுக்குக் காரணமானவர்கள் மீது கிரிமினல் குற்ற நடவடிக்கை எடுப்பதோடு அந்த மாவட்ட ஆட்சித்தலைவரை மேலும் காவல் கண்காணிப்பாளரை மற்றும் அதனோடு தொடர்புடைய பிற அதிகாரிகளையும் உடனடியாக மாநில அரசு பணியிடைநீக்கம் செய்யவேண்டும். மேலும், அவர்கள் இக்குற்றங்களை தடுக்கவில்லை என்றால் அவர்கள் மீது குற்றப்பத்திரிக்கை சாட்டவேண்டும், துறைரீதியான நடவடிக்கைகள் எடுக்கவேண்டும். இவ்வதிகாரிகள் (1) அத்தகு நிகழ்வுகள் ஏற்கனவே நடக்காமலிருந்து ஆனால் அவை நடக்கவிருக்கின்றது என்று முன்கூட்டியே அறிந்திருந்தும் தடுக்காமல் இருந்தால் அல்லது (2) அந்நிகழ்வு நடந்தும், சம்பந்தப்பட்ட குற்றவாளிகளை கைதுசெய்யாமல் மேலும் அவர்கள் மீது கிரிமினல் குற்ற நடவடிக்கை எடுக்காமல் இருந்தால் எங்கள் கருத்தளவில் இத்தகு நிகழ்வுகளுக்கு நேரிடையகவோ அல்லது மறைமுகமாகவோ பொறுப்பானவர்கள்.

18. மேல்முறையீட்டாளர்கள் இவ்வழக்கில் நாகரிகமற்ற காட்டுமிராண்டி களாக நடந்துகொண்டார்கள். எனவே அவர்கள் எந்தக் கருணைக்கும் தகுதியுடையவர்கள் அல்லர். இந்த அவதானிப்புகளோடு இந்த மேல்முறையீட்டை தள்ளுபடி செய்கிறோம்.

19. இத்தீர்ப்பின் நகல்களை, மாவட்ட ஆட்சித்தலைவர்கள், காவல்துறை கண்காணிப்பாளர்கள் மட்டத்தில் எல்லா அதிகாரிகளுக்கும் சுற்றுக்கு விடப்படவேண்டும் என்ற கட்டளையோடு/வழிகாட்டுதலோடு அனைத்து மாநில யூனியன் பிரதேச தலைமைச் செய்யலர்களுக்கு, உள்துறைச் செயலர்களுக்கு, காவல்துறை இயக்குனர்களுக்கும் கீழ்படிதலுக்கு அனுப்பப்படவேண்டும். மேலும், இத்தீர்ப்பின் நகல்கள் உயர் நீதிமன்ற பதிவாளர்களுக்கு அனுப்பட்டவேண்டும், அவர்கள் எல்லா நீதிபதிகளுக்கும் சுற்றுக்குவிடவேண்டும்.

-----மார்க்கண்டேய கட்சூ -----கியான் சுத மிஷ்ராபுது தில்லி 19.04.2011

Bench: A K Ganguly, S Kumar IN THE SUPREME COURT OF INDIA

CRIMINAL APPELLATE JURISDICTION - CRIMINAL APPEAL NO._958__of 2011

[Arising out of SLP(Criminal) No. 8084 of 2009]

Arumugam Servai .. Appellant (s) -versus- State of Tamil Nadu .. Respondent WITH

CRIMINAL APPEAL NO. 959 of 2011

[Arising out of SLP (Criminal) No. 8428 of 2009] Ajit Kumar and others .. Appellant

(s) -versus-State of Tamil Nadu ..

Respondent J U D G M E N T MARKANDEY KATJU, J.

பார்ப்பன - இந்திய தேசிய - பன்னாட்டுக்கூட்டுக்கொள்ளையை முறியடிப்போம்!

2011-02-24T20:50:00.002+05:30

2011 தமிழ்நாட்டு சட்டசபைத் தேர்தல் நெருங்கிவிட்டது. அரசியல்கட்சிகளின் பேரங்கள் சுறுசுறுப்பாக நடந்துவருகின்றன. அரசியல் கட்சிகளின் இரண்டாம்கட்ட, மூன்றாம்கட்டத் தலைவர்கள் கோடிகளைத் தயாரித்துக்கொண்டுள்ளனர். அடிமட்டத் தொண்டர்கள் “சாலைகள் எல்லாம் டாஸ்மாக் நோக்கி” என அடுத்த இரண்டு மாதங்களுக்கான கனவில் உள்ளனர். தன்மானத்தமிழர்களோ ஓட்டுக்கு 500 கிடைக்குமோ? 1000 கிடைக்குமோ? என சிந்தித்துக்கொண்டுள்ளனர். இச்சம்பவங்கள் ஒவ்வொரு தேர்தலின்போதும் நாம் சந்திப்பவைதான். தேர்தல் அரசியலில் நேரடியாக ஈடுபடும் கட்சிகள் ஒட்டுக்காக உழைப்பதைவிட தேர்தல் அரசியலில் நேரடியாக ஈடுபடாத சமுதாய அமைப்புகளான பெரியாரிய இயக்கங்களும் தமிழ்த்தேசிய அமைப்பு களும் தேர்தலை எதிர்நோக்கி மிகவும் துடிப்பாகக் காத்திருக்கின்றனர். முள்ளிவாய்க்கால் படுகொலைகளுக்குக் காரணமான காங்கிரசை வீழ்த்தியே தீருவோம்! இனப்படுகொலைகளுக்கு உடந்தையான இனத்துரோகி கருணாநிதியை வீழ்த்தியே தீருவோம்! என்று முழங்கி களமிறங்கத் தயாராகின்றனர்.

கருணாநிதி ஆண்டால் நாடு முன்னேறும் என்றோ, ஜெயலலிதா ஆண்டால் நாடு முன்னேறும் என்றோ எந்தத் தலைமையையும், எந்தத் தத்துவத்தையும் நம்பி மக்கள் ஓட்டுப்போடுவதில்லை. சராசரி மக்கள் யாரும் பாமரத் தன்மையுடன் இல்லை. யார் அதிகமாகத் தருகிறார்களோ அவர்களுக்கே ஓட்டு என சரியாகத்தான் இருக்கிறார்கள். ஆனால் பெரியாரியம், மார்க்சியம், அம்பேத்காரியம் என எல்லாவகையான தத்துவங்களையும் அறிந்தவர்களாகக் காட்டிக்கொண்டு, சமுதாயத்துக்கு உழைப்பதாக எண்ணிக்கொண்டு, தேர்தல் அரசியலில் நிலைப்பாடு எடுத்து உண்மையாகவே கடுமையான உழைப்பைக்கொடுக்கும் சமுதாய இயக்கங்களின் தொண்டர் களுக்காக சிலவற்றைச் சொல்லவிரும்புகிறேன்.

ஈழத்தில் இனஅழிப்புக்குக் காரணமான காங்கிரசை ஒழிப்போம் என்ற ஒற்றைமுழக்கத்தை ஈழப் பிரச்சனை களுக்காக மட்டுமே அமைப்பு நடத்துகின்றவர்கள் பேசலாம். தவறில்லை. முள்ளிவாய்க்கால் இனப்படுகொலைக் காலத்தில் நடந்த பாராளுமன்றத் தேர்தலின்போது ஒரு கோபத்தின் வெளிப்பாடாக - வக்கற்றுப்போன நம்மால் முடிந்த எதிர்ப்பை பதிவு செய்யும்விதமாக காங்கிரசை எதிர்த்து ஜெயலலிதாவைக்கூட ஆதரித்தோம். அன்றைய நிலையில் அதையும் நமக்குநாமே நியாயப்படுத்திக்கொண்டோம். ஆனால் தொடர்ந்து தமிழ்நாடு சட்டமன்றத் தேர்தலிலும் ஈழச்சிக்கலை அடிப்படையாக வைத்து அணுகவேண்டுமா? என யோசிக்க வேண்டும். அதுவும் சட்டமன்றத் தேர்தலில் தோல்வியடைந்துவிட்டால் காங்கிரஸ் ஒழிந்துவிடுமா? அப்படி தோல்வி அடைந்தாலும் ஈழத்தமிழனுக்கு அதனால் விடிவு கிடைக்குமா? குறைந்தபட்சம் என்ன முன்னேற்றம் கிடைக்கும் என்று ஏதாவது ஒரு உத்திரவாதத்தையாவது நாம் சொல்லமுடியுமா?

தமிழ்நாட்டில் ஈழத்தமிழர் முகாம்களில் ஒருநபருக்கு மாதம் 400 ரூபாயும், 10 கிலோ அரிசியும் தரப்படு கிறது. இதை வைத்து ஒருவன் வாழமுடியுமா? குறைந்தபட்சம் ஒரு நபருக்கு 1000 ரூபாய் வழங்க வேண்டும். அரிசி மட்டுமல்லாமல் குடும்பத்துக்குத் தேவையான அனைத்து சமையல் பொருட்களும் இலவசமாக வழங்க வேண்டும். இங்குள்ள திபெத் அகதிகளுக்கு இணையாக மருத்துவ வசதி, கல்வி வசதி, இருப்பிட வசதிகள் வழங்கப்படவேண்டும். செங்கல்பட்டு முகாமை நிரந்தரமாக மூடவேண்டும் என்பது போன்ற சாதாரண, அடிப்படையான கோரிக்கைகளையாவது இந்தக் காங்கிரஸ் ஒழிப்பு முழக்கம் நிறைவேற்றுமா?

இன அழிப்பு தற்செயலாக நடந்த ஒரு காரியமல்ல. பல ஆண்டுகளாக மிகவும் சரியாகத் திட்டமிடப்பட்டு பலநாட்டு உதவியுடன் நடத்தப்பட்ட கொடூரம். முள்ளிவாய்க்கால் படுகொலைகளின் போது அதிகாரத்தில் இருந்தவன் இராஜபக்ஷே. ஆனால் ரணில் விக்ரமசிங்கே காலத்திலிருந்தே அதற்கு முன்பிருந்தே புலிகளின் சர்வதேச ஆதரவுக்கரங்கள் திட்டமிட்டுமுடக்கப்பட்டன. சர்வதேச நாடுகளின் ஈழத்திற்கான ஆதரவு ரணில் விக்ரமசிங்கேவின் தந்திர நடவடிக்கைகளால் முறியடிக்கப்பட்டன. அமைதியாக, சிரித்துக்கொண்டே ஈரத் துணியைப் போட்டு கழுத்தறுத்தவன் ரணில்விக்ரமசிங்கே. அவன் போட்டுத்தந்த பாதையில் வெற்றிபெற்றவன் இராஜபக்ஷே.

இராஜபக்ஷே ஆட்சிக்கு முன்பே இந்தியதேசியமுதலாளிகள் இலங்கைத்தீவு முழுவதையும் தங்களின் சுரண்டல் வேட்டைக்காகப் பயன்படுத்தத் தொடங்கினர். 1932 லேயே பெரியார் தமது இலங்கைப் பேருரையில்

“இந்த லங்கையில் இருந்து கொண்டு இந்திய தேசாபிமானம் பேசும் தேசீய வீரர்களைப் பற்றி சற்று சிந்தித்துப் பாருங்கள், அவர்கள் ஏறக்குறைய அத்தனை பேருக்கும் 100க்கு 90 பேர் இந்தியா முதலிய தேசத்தில் இருந்து வந்து இலங்கை தேசத்தை சுரண்டிக் கொண்டு போக இருக்கிறவர்களும் அவர்களுக்கு உதவியாளர் களாய் - அடிமைகளாய் இருப்பவர்களும் ஆகும்.

லேவாதேவிகாரர்கள் பெரிதும் மாதம் 100க்கு 12 வரை வட்டி வாங்கி ஏழை மக்களையும் இலங்கைவாசிகளையும் பாப்பராக்கி கொள்ளை கொண்டு போக வந்தவர்களும், விவசாயக் காரர் பெரிதும் இலங்கை பூமிகளை ஏராளமாய் கைப்பற்றி விவசாயம் செய்து கூலிகள் வயிற்றில் அடித்து பொருள் சேர்த்து கொள்ளை கொண்டு போக வந்தவர்களும், வியாபாரிகள் கொள்ளை லாபம் அடித்து இலங்கை செல்வத்தை கொள்ளை கொண்டு போக வந்தவர்களும், உத்தியோகஸ்தர்கள் இலங்கை ஆக்ஷியில் வந்து புகுந்து இலங்கையர்களின் அனுபவத்தில் மண்ணைப் போட்டு பணம் சுரண்டிக் கொண்டிருக்கும் படித்த கூட்டத்தாரும் ஆணவம் பிடித்த வன்னெஞ்ச பார்ப்பனர்களுமாகக் கூடிக் கொண்டு இந்திய தேசாபிமானக் கூப்பாடு போடுகின்றார்கள்.”

என்று கூறியுள்ளார். 1932 லேயே இந்திய தேசிய முதலாளிகள் ஈழத்தைத் தங்களது சுரண்டல்காடாக வைத்திருந்தனர்.

ராஜபக்ஷே காலத்தில் அம்பந்தோட்டா துறைமுகம், ஏ 9 நெடுஞ்சாலை ஆகிய திட்டங்களில் மட்டும் 1.5 பில்லின் டாலர் அளவுக்கு சீனா முதலீடு செய்துள்ளது. சிறப்புப் பொருளாதார மண்டலம் என்ற பெயரில் 1000 ஏக்கர் நிலம் சீனாவுக்கு தாரை வார்க்கப்பட்டுள்ளது.

மன்னார்வளைகுடாவில் எண்ணெய்க் கொள்ளையில் கெய்ர்ன் இண்டியா என்ற இங்கிலாந்து கம்பெனியும், மற்றுமொரு ஜப்பான் கம்பெனியும் கூட்டுச்சேர்ந்துள்ளன. இந்தியாவைப் போலவே இலங்கையும் பன்னாட்டுச் சுரண்டலுக்கு ஆளானது.

இந்தியா தேசியச் சுரண்டல் நிறுவனங்களான Power Grid Corporation of India Ltd (PGCIL), National Thermal Power Corporation (NTPC), L&T, Lanka India Oil Corporation (Lanka IOC), Cairn India Pvt Ltd, Lanka Ashok Leyland, and Mphasis,Gujarat Ambuja, Asian Paints, Larsen & Toubro, Tata Infotech, Aptech Ltd, Bengal Waterproof Ltd, Calcutta, Shri Ishar Group, Indore, Nilkamal Plastics, Mumbai, Gujarat Glass Ltd, a subsidiary of the Piramal Group, NIIT, Apollo Hospital, Ansal Housing Construction Ltd, Mahindra British Telecom, CEAT, Taj Hotels போன்ற நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட இந்திய நிறுவனங்கள் ஈழத்தையும், இலங்கையையும் கொள்ளையடித்துவருகின்றன.

உலக வங்கியும், சர்வதேச வளர்ச்சி நிறுவனமும் (IDA) கடந்த 2005 இலிருந்து 2009 வரை இலங்கையில் 75 திட்டங்களைச் செயல்படுத்தி வருகின்றன. அத்திட்டங்களின் மதிப்பு 4509.86 மில்லியன் டாலர்களாகும். 30 ஆண்டுகளில் திருப்பிச்செலுத்தும் விதியுடன் உலகவங்கி இந்நிதியை இலங்கைக்கு வழங்கியுள்ளது. இதில் 2009 ஆம் ஆண்டு இறுதியில் மட்டும்1012.83 மில்லியன் டாலரை உலகவங்கி கொடுத்துள்ளது.

இந்தியாவின் எல் அண்ட் டி நிறுவனம் கொழும்புவில் 246 மீட்டர் உயரம் கொண்ட உலகின் மிகப்பெரிய வணிகம் மற்றும் குடியிருப்பு வளாகத்தைக் கட்டுகிறது. இலங்கை முழுவதும் சுமார் 45 ஆயிரம் குடியிருப்புகளைக் கட்டித்தரும் திட்டத்தையும் செயல்படுத்த உள்ளது.

லங்கா அசோக் லைலேண்ட் நிறுவனம் இலங்கை அரசுக்கு 1300 வாகனங்களை விற்பனை செய்துள்ளது. வடக்கு, கிழக்கு மாகாணங்களில் கட்டுமானப்பொருட்களை விநியோகிக்கும் துறையிலும், சரக்குப் போக்கு வரத்துத் துறையிலும் நேரடியாக இறங்கியுள்ளது.

500 மில்லியன் டாலர் செலவில் உலகவங்கி மற்றும் சர்வதேச வளர்ச்சிக்குழும உதவியுடன் தமிழ் நாட்டிலிருந்து இலங்கைக்கு கடல்வழியே மின்சாரம் கொண்டுசெல்லும் திட்டம் நிறைவேற்றப்படஉள்ளது.

இந்தியாவின் மிகப்பெரிய மின்உற்பத்தி நிறுவனமான பவர் க்ரிட் கார்ப்பரேசன் ஆஃப் இந்தியா 500 மில்லியன் டாலர் முதலீட்டில் இலங்கையில் 1000 மெகாவாட் மின் உற்பத்தித் திட்டமொன்றைச் செயல்படுத்த உள்ளது.

2008 ஆம் ஆண்டில் மட்டும்889 மில்லியன் டாலர் அளவுக்கு இலங்கையில் அந்நியநேரடி முதலீடு குவிந்துள்ளது. இதில் இந்திய நிறுவனங்கள் அந்த ஆண்டில் மட்டும் இலங்கையில் செய்த முதலீடு 126 மில்லியன் டாலர்களாகும்.

இலங்கையில் சுரண்டலைத் தொடர்ந்துள்ள பல பன்னாட்டு நிறுவனங்களில் முக்கியப் பொறுப்புக்களில் பார்ப்பனர்களே நிர்வாகிகளாக ஆதிக்கம் செலுத்துகின்றனர். எடுத்துக்காட்டாக எல் அண்ட் டி (Larsen & Toubro Limited) என்ற பன்னாட்டு நிறுவனத்தின் பொறியியல் மற்றும் கட்டுமானத்துறையின் இயக்குநராகவும், தலைவராகவும் பதவிவகிப்பவர் கிருஸ்ணமூர்த்தி வெங்கட்ரமணன் என்ற பார்ப்பனர். இவர் டெல்லி ஐ.ஐ.டியின் கெமிக்கல் என்ஜினியரிங் மாணவர். அதன் இன்னொரு இயக்குநர் கொடியாலம் வாசுதேவன் ரங்கசாமி என்ற பார்ப்பனர். சென்னை ஐ.ஐ.டி யில் படித்தவர்.

அதுபோலவே மன்னார் வளைகுடாவில் எண்ணெய்க் கொளளையில் ஈடுபட்டுள்ள இங்கிலாந்தைச் சேர்ந்த பன்னாட்டு நிறுவனமான கெய்ர்ன் இண்டியா (Cairn India) நிறுவனத்தின் செயலாளர் நீர்ஜா ஷர்மா என்ற பார்ப்பனர்.

2005 ஆண்டுக்குப் பிறகு காங்கிரஸ் ஆட்சிக்காலங்களில் மட்டும் இத்தகைய இந்திய நிறுவனங்கள் இலங்கையில் நுழையவில்லை. இலங்கையில் இந்தியதேசியக் கொள்ளையர்கள் நுழையக் கதவு திறந்து விட்டதே பி.ஜேஇபி ஆட்சிதான். பி.ஜே.பியின் தலைவரான அடல் பிகாரி வாஜ்பாய் நாடறிந்த பார்ப்பனர்.

பார்ப்பன வாஜ்பேயியால் இலங்கைக்கு கொள்ளையடிக்கச் சென்ற இந்திய தேசிய வணிகர்கள் அனைவரும் பனியா - மார்வாடிக் கும்பலைச் சேர்ந்தவர்கள் தான். ஃபிக்கி என்ற இந்தியத் தொழில் வர்த்தகக் கழகத்தில் ஆதிக்கம் செலுத்துவதும் பனியா - மார்வாடிக்கும்பல்தான்.

1998 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 28 ஆம் நாள் இந்தியா - இலங்கைக்கு இடையேயான தடையற்ற வர்த்தக ஒப்பந்தம் கையெழுத்தானது. The Indo Sri Lanka Free Trade Agreement (ISFTA) என்ற அந்த ஒப்பந்தம் 2000 ஆம் ஆண்டு மார்ச் முதல் தேதி முதல் நடைமுறைக்கு வந்தது. இந்த ஒப்பந்தத்திற்குப் பிறகுதான் இந்திய நிறுவனங்கள் மிக அதிகமான முதலீட்டை இலங்கையில் குவித்தன. இந்தியா - இலங்கை இடையே 4200 பொருட்களுக்கு வரி இல்லா வர்த்தகம் அனுமதிக்கப்பட்டது.

ஒப்பந்தம் போடப்பட்ட பிறகு இலங்கையில் வர்த்தகங்களைப் பெருக்குவதிலும், இலங்கைக்கு ஏற்றுமதி செய்ததிலும் பி.ஜே.பி வாஜ்பாய் ஆட்சிக்காலம் முடியும் வரையும் அதன் பிறகு 2007 ஆம் ஆண்டு வரையும் இந்தியாவே முதல் இடத்தில் இருந்தது. தற்போதைய புள்ளிவிபரங்கள் கிடைக்கவில்லை.

உலகில் 24 நாடுகளில் இருந்து இலங்கை அரசு பல்வேறு பொருட்களை இறக்குமதி செய்தது. அந்நாடு களைவிட இந்தியா இலங்கைக்குச் செய்த ஏற்றுமதி, 2002 ஆம் ஆண்டு 834.7 மில்லியன் டாலர், இது ஒட்டு மொத்த வணிகத்தில் 13.81 ரூ . 2003 ஆம் ஆண்டு 1076.2 மில்லியன் டாலர். அதாவது 16.50 ரூ . 2004 ஆம் ஆண்டு 1357.9 மில்லியன் டாலர். அதாவது 17.25ரூ. இதன் தொடர்ச்சிதான் 2010 ஜூன் மாதம் கொழும்புவில் நடைபெற்ற FICCI-IIFA Global Business Forum என்ற இந்திய தொழில் - வர்த்தகக் கழகத்தின் விழா.

எப்படி ரணில் விக்ரம சிங்கேயின் அடித்தளத்தில் ராஜபக்ஷே இனத்தை அழித்தானோ அதே போலவே வாஜ்பாயின் காலத்தில் இலங்கைக்குள் பெருமளவில் நுழைந்த இந்திய தேசிய முதலைகள் வணிகரீதியாக இந்தியாவின் இன்னொரு மாநிலமாக இலங்கையை மாற்ற முனைந்தனர். வாஜ்பாயை அடுத்துவந்த காங்கிரசையும் இயக்குவது அதே பார்ப்பன - இந்திய தேசிய - பன்னாட்டு வணிக நலன்கள்தான். உள்ளூர் திருடன் போதென்று, உலகத் திருடனான உலகவங்கியும், சர்வதேச வளர்ச்சிக் குழுமமும், அவர்களுக்குப் போட்டித் திருடர்களான சீனா, ஜப்பான் நாடுகளும் ஒட்டுமொத்த இலங்கையைச் சூறையாடக் களமிறங்கியுள்ளன.

இப்படி சீனா - ஜப்பான் - இந்தியா - அமெரிக்கா - உலகவங்கி போன்றவற்றின் ஆடுகளமாக இலங்கை மாறியுள்ளது. இதில் வெல்லப்போவது யார்? இலங்கையா? சர்வதேச நாடுகளின் வணிகவெறியா? சர்வதேச நாடுகளின் எல்லைவிரிவாக்க வெறியா? இக்கடும் போட்டியில் சிக்கிச் சீரழியும் நம் தமிழினமா? என்பதைக் காலம் சொல்லட்டும். ஆனால் நம் கண்முன்னே வந்துவிட்ட தமிழ்நாட்டு சட்டமன்றத் தேர்தலின் வெற்றி, தோல்விகள் மேற்கண்ட இக்கட்டான சர்வதேசச்சிக்கலில் எந்தவிதமான மாற்றத்தையும் உருவாக்காது - உருவாக்க முடியாது என்பதை அனைவரும் அறிவோம்.

இந்த சட்டமன்றத் தேர்தலோடு காங்கிரஸ் அழிந்தாலோ, அடுத்த பாராளுமன்றத் தேர்தலோடு காங்கிரசும், பி.ஜே.பியும், கம்யூனிஸ்ட்டும் அழிந்து முழுக்க முழுக்க மாநிலக்கட்சிகளின் ஆதிக்கத்தில் பாராளுமன்றம் ஒன்று - மத்தியஅரசொன்று உருவானால்கூட இலங்கையையும், இந்தியாவையும் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்கும் பார்ப்பன - இந்திய தேசிய - பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் தமது நலன்களைக் காப்பதில் வெற்றிபெறவே செய்வார்கள். இந்தியாவில் ஏற்கனவே ஏற்பட்ட பல தற்காலிக அரசாங்கங்கள் - குறுகிய கால மாநிலக் கட்சிகளின் அரசாங்கங் களின் திட்டங்களையும் செயல்பாடுகளை விரிவாக ஆராய்ந்தால் இவை குறித்த உண்மைகள் புரியும். மக்களுக்கு இந்த உண்மைகளைப் புரியவைப்போம். காங்கிரசையும், கருணாநிதியையும் தோற்கடிக்க வேண்டும் என்பது மிகவும் மேலோட்டமான பார்வை. இவர்கள் வெறும் எடுபிடிகள். தோற்கடிக்க வேண்டியவர்கள் தற்போதய நம் சக்திக்கு அப்பாற்பட்டவர்கள். நமக்கிருக்கும் ஆற்றலை சரியாகப் பயன்படுத்த வேண்டும். நிழலோடு சண்டை போட்டு நேரத்தை வீணாக்குவதைவிட நிஜத்தை, ஈழவிடுதலையின் உண்மையான தடையை மக்களுக்குப் புரியவைப்போம். உணர்ச்சி அடிப்படையில் மக்களை திரட்டாமல் உண்மையைச் சொல்லித் திரட்டுவோம்.

இந்தத் தேர்தலில் கருணாநிதியை விரட்ட ஜெயலலிதா. அடுத்த தேர்தலில் ஜெயலலிதாவை விரட்ட மு.க ஸ்டாலின். அப்புறம் அவரை விரட்ட விஜயகாந்த். இதுதான் நமது அரசியல்கடமையா? அல்லக்கைகளை மாற்றும் தேர்தல் அரசியல் போதும், ஆதிக்கவாதிகளை மாற்றும் அரசியலை நோக்கிப் போவோம். ஆதிக்கங்களை மாற்றும் அரசியலை நோக்கிப் போவோம். பெரியார் அத்தகைய அரசியலையே நடத்தினார்.

பெரியார் அரசியலுக்கு வந்த காலத்தில் அரசியலில் காங்கிரசில் ஆதிக்கவாதிகளாக இருந்தவர்கள் பெரும்பாலும் பார்ப்பனர்களே. அகில இந்திய அளவிலும், சென்னை மாகாண அளவிலும் இராஜகோபாலாச் சாரியார், சத்தியமூர்த்தி அய்யர், சீனிவாச அய்யங்கார், பிரகாசம் போன்ற பார்ப்பனர்களும் காந்தி, நேரு போன்ற பார்ப்பன அடிமைகளும் அரசியல்வாதிகளாக இருந்து தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கும், பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களுக்கும் எதிராக பார்ப்பனநலன்களை முன்வைத்து அரசியல் நடத்திய காலத்தில் பார்ப்பனரல்லாத மக்களின் அரசியல் பிரதிநிதித்துவத்திற்காக அப்போதைய தேர்தல் அரசியலில் பெரியார்நிலைப்பாடு எடுத்தார். அதுவும் ஆட்சியில் இருந்தது பிரிட்டிஷ் அரசு. தற்போதய காங்கிரஸ் அரசைவிட, பி.ஜே.பி அரசைவிட மனிதாபிமானம் அதிகமாகக் உள்ளவர்களால் ஆளப்பட்ட அரசு. அந்த பிரிட்டிஷ் அரசைக்கொண்டு குறைந்த அளவு அதிகாரங்களைக் கொண்ட மாகாண அரசைக் கொண்டு அரசியலிலும், அரசாங்கத்திலும், நீதிமன்றங்களிலும் பார்ப்பனரல்லா தாருக்கு உரிய பிரதிநிதித்துவம் கிடைக்கச்செய்தார். அப்போது தேர்தல் நிலைப்பாடு எடுக்கும் போதும் சமுதாய நலன்களை முன்வைத்து, பார்ப்பனரல்லாதார் விடுதலையை நோக்கி அரசியலை இயக்கினார். இதோ குடி அரசில் தனது அரசியல் நிலைப்பாடுகள் பற்றி எழுதுகிறார்.

காங்கிரசுக்கு ஏன் ஓட்டு செய்யக்கூடாது?

1. அதற்கு கொள்கை இல்லை

2. அது ஒரு சமூகம் தவிர மற்ற சமூக முன்னேற்றத்தைத் தடுக்கவே வேலை செய்கிறது.

3. வருணாச்சிரமம் சம்மந்தப்பட்ட பழைய முறைகளை புதுப்பிக்கவே வேலை செய்கிறது.

4. அதனிடத்தில் ஒரு காலத்திலாவது நாணயம் இருந்ததில்லை.

5. அதில் சமய சஞ்சீவிகளும், காலிகளும், வருணாச்சிரமிகளுமே ஆதிக்கம் செலுத்துகிறார்கள்.

6. அதன் தலைவர்கள் சொல்லுகின்ற காரியங்கள் எதுவும் அனுபவ சாத்தியமானதல்ல.

7. அதனால் இதுவரை ஒரு பலனும் ஏற்பட்டதில்லை.

8. அது ராஜபக்தி - சர்க்கார் பக்தி பிரமாணம் செய்து ராஜாவை சர்க்காரை கவிழ்த்து விடுகிறேன் என்று பொய் சொல்லுகிறது.

9. ஓட்டு செய்துவிட்டு பின்னால் முட்டாள் தனமாக ஏமாந்து போனோமே என்று விசனப்படப் போகிறீர்கள்.

ஜஸ்டிஸ் கட்சிக்கு ஏன் ஓட்டு செய்ய வேண்டும்?

1. அது சமூக முன்னேற்றத்தையும் மக்கள் சமத்துவத்தையும் கொள்கையாய் கொண்டு பாடுபடுகிறது.

2. வருணாச்சிரம முறையை மாற்றி மக்களை சுயமரியாதையுடன் வாழ வேலை செய்து கொண்டு வருகிறது.

3. ஆரம்பகாலம் முதல் இதுவரை நாணயமாகவும் குறிப்பிட்ட கொள்கையில் ஏமாறாமலும் வேலைசெய்து வந்திருக்கிறது.

4. தீண்டாமையை படிப்படியாய் ஒழித்துக் கொண்டுவருகிறது.

5. சகல மக்களுக்கும் அரசியலில் பிரதிநிதித்துவம் வழங்கி இருக்கிறது.

6. ஜனங்களை அது ஒரு நாளும் ஏமாற்றவில்லை.

7. பொட்டுக்கட்டுவதை ஒழித்தது, கோவில் தாசி முறையை ஒழித்தது, விபசாரத்தை ஒழித்தது, கல்வியை அதிகரித்தது, கட்டாயக் கல்வி ஏற்படுத்திற்று, ஆஸ்பத்திரிகளை அதிகப் படுத்தியது, தமிழ் வைத்தியத்தை பிரபலமாக்கியது, சுங்கத்தை எடுத்தது, குடியானவர்களுக்கு இனாம் பூமி சட்டம் ஏற்படுத்திற்று, 100க்கு 12 வரி குறைத்தது, மலையாள குடிவார மசோதா செய்தது, விவசாயிகளுக்கு கடன் உதவச் செய்தது, அதிக தூரம் ரோட்டுகள் ஏற்படுத்திற்று, பாலங்கள் ஏராளமாய் கட்டிற்று, புதிய வரிகளைத் தடுத்து வந்திருக்கிறது, சம்பளங்களை குறைத்துக் கொண்டது.

8. அது ராஜபக்தி - சர்க்கார் பக்தி பிரமாணம் செய்து ராஜாவை சர்க்காரை கவிழ்த்து விடுகிறேன் என்று பொய் சொல்லவில்லை.

9. ஓட்டு செய்துவிட்டு பின்னால் முட்டாள்தனமாக ஏமாந்து போனோமே என்று விசனப்பட மாட்டீர்கள்.

குடி அரசு - வேண்டுகோள் - 17.01.1937

ஒரு கட்சியை ஆதரிப்பதற்கும், எதிர்ப்பதற்கும் பெரியார் கடைபிடிக்கும் அடிப்படைகளை நாம் மிகக் கவன மாகப் பார்க்கவேண்டும். ஏற்கனவே கெட்டிப்பட்டுப் போயிருக்கும் சமுதாயத்தில் - உருவாகிக்கொடிருக்கும் இந்திய தேசிய ஒருங்கிணைப்புச் சூழலில் சுயராஜ்ஜியத்தைவிட சுயமரியாதைக்கும், நாட்டுவிடுதலையைவிட பார்ப்பனரல்லாதார் விடுதலைக்கு முக்கியத்துவமும் கொடுத்து அந்த அடிப்படையில், அவர் விரும்பியதைச் சாதிக்கமுடியும் என்ற உறுதியான நிலையில் தேர்தல் அரசியலில் நிலைப்பாடு எடுக்கிறார். விடுதலைக்குப் பிறகு ஜவஹர்லால் நேருவின் காலத்திலும் அதற்குப் பிந்தைய காலத்திலும் ஒரு அரசாங்கத்தை உருவாக்கும் இடத்திலும், தன்னையும் மீறி உருவாகிவிட்ட ஒரு மாற்று அரசைக்கூட தன் கொள்கைகளுக்கு ஏற்றபடி மாற்றி வேலை வாங்கும் இடத்திலும் பெரியார் இருந்தார். அதிகார மய்யங்களைக் கேள்விக்குள்ளாக்கும் சக்திபடைத்த பெரியார் ஒரு நடைமுறைத் தந்திரமாக தேர்தலைக் கையாண்டார்.

அதிகார மய்யங்கள் எவை என்றே புரிந்துகொள்ளாத - ஆதிக்கச் சக்திகள் எவை என்றே தெரிந்து கொள்ளாத - தெரிந்தாலும் அந்த ஆதிக்கங்களைக் கேள்விக்குள்ளாக்கும் நோக்கில் சிறுசிறு நடவடிக்கைகளைக்கூட தொடங்காத நாம், பெரியாரைப் போல தேர்தல் அரசியலில் கலப்பது உரிய பலன் அளிக்காது. அதுவும் பெரியார் காலத்தில் பிரிட்டிஷ்காரர்களுக்கு இருந்த சர்வதேச நெருக்கடிகள், அப்போதைய சர்வதேச அரசியல் சூழல், இந்தியா என்ற ஒரு நாடு முழுமையாக உருவாகாத சூழல், விடுதலை பெற்ற பிறகு இந்தியா என ஒரு நாடு உருவானபிறகும் கூட பிரிவினைவாதத் தடைச் சட்டம் இல்லாத காலம், அந்தச் சட்டத்திற்குப் பிறகும் தனித் தமிழ்நாட்டுக்காகப் போராட முடிந்த பெரியாரின் பலம் இவற்றையெல்லாம் கணக்கில் கொண்டு பெரியாரின் பணிகளைக் கணிக்கவேண்டும்.

தேர்தல் அரசியலில் நிலைப்பாடு எடுத்த காலத்திலும் அரசாங்கங்களைப் பற்றியும், அரசாங்கங்கள் உருவாகும் விதம், அவை பயன்படும் விதம், அரசியல் கட்சிகளின் நிலை ஆகியவை பற்றி ஒரு தெளிவான பார்வை அவருக்கு இருந்தது. இதுபற்றி குடி அரசில்,

“படித்த கூட்டத்தினர்க்கு ஏழைமக்களிடம் எள்ளளவும் அனுதாபம் இருப்பதில்லை. அவர்கள் எப்பொழுதும் பட்டம் பதவி முதலியவைகளைப் பெற்று அச்செல்வாக்கைக் கொண்டு ஏழைமக்களின் இரத்தத்தை உறிஞ்சி, தாங்கள் மாத்திரம் சௌக்கியமாக வாழ்வதிலேயே குறிப்பாய் இருப்பவர்கள். இவர்களைப் போலவேதான் பணக்காரர்களும், ஏழை மக்கள் பால் சிறிதும் இரக்கமில்லாமல் தமது நன்மைக்கான காரியங்களிலேயே கவனத்தைச் செலுத்தி வருகின்றவர்களா யிருக்கின்றார்கள். இந்தப் படித்தவர்களுடைய தயவும், பணக்காரர்களுடைய தயவும் இன்றேல் அரசாங்கமும் நாட்டில் தங்கள் விருப்பப்படி ஆண்டு கொண்டிருக்க முடியாது. ஆகையால் இவ்விரு கூட்டாத்தாரையும் திருப்தி செய்விக்க வேண்டிய நிர்ப்பந்தம் எப்பொழுதுமே அரசாங்கத்திற்கு உண்டு. ஆகையால் அரசாங்கத்தார், படித்தவர்கள், பணக்காரர்கள் ஆகியவர்களின் செல்வாக்கும், ஆதிக்கமும் மேலும் மேலும் வளர்ச்சியடைவதற்குத் தகுந்த முறையில் ‘சுயராஜ்யம்’ என்னும் பெயரினால் அரசியல் சீர்திருத்தம் வழங்கி வருகின்றனர்.

இந்தச் சீர்திருத்தத்தின் மூலம் கிடைக்கும் லாபங்களைப் பங்கு போட்டுக் கொள்ளும் விஷயமாக படித்தவர்களுக்குள்ளும், பணக்காரர்களுக்குள்ளும் உண்டாகியிருக்கும் கட்சிகள் பல. இக்கட்சியைச் சேர்ந்தவர்கள் தேர்தல்களில் வெற்றிபெறும் பொருட்டுச் செய்யும் ஆர்ப்பாட்டங்கள் பல, பிராமணர் கட்சி, அல்லாதார் கட்சி, முஸ்லீம்கட்சி, சீக்கியர் கட்சி, தாழ்த்தப் பட்டோர் கட்சி, கிறிஸ்தவர் கட்சி என வகுப்பின் பேராலும் மதத்தின் பேராலும் உண்டாகியிருக்கும் கட்சிகள் பல. இக்கட்சிகளில் பிராமணருக்குள் காங்கிரஸ் பிராமணர், மிதவாதப் பிராமணர், சுதேசிப் பிராமணர், சனாதன தருமப் பிராமணர் எனப் பல்வேறு கட்சிகள் இருக்கின்றன. பிராமணரல்லாதார்க்குள்ளும் இதுபோலவே, தேசீய பார்ப்பனரல்லாதார், சுயேச்சைப் பார்ப்பனரல்லாதார் எனப் பல வகைக் கட்சிகள் இருக்கின்றன. முஸ்லீம்களுக்குள்ளேயும், மௌலானா ஷெளகத் அலி கட்சி, சர். முகமது இக்பால் கட்சி, மௌலானா ஹசரத் மோகினி கட்சி, தேசீய முஸ்லிம் கட்சி எனப்பல பிரிவுகளிருக்கின்றன. தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்குள், திருவாளர்கள் அம்பேட்கார், சீனிவாசன் கட்சி, திருவாளர்கள் மூஞ்சே ராஜா ஒப்பந்தக் கட்சி எனப் பிரிவுகளிருக்கின்றன. இவ்வாறே ஒவ்வொரு வகுப்புக் கட்சிக்குள்ளும் உட்பிரிவுக் கட்சிகள் பல இருந்து வருகின்றன. இப்பிரிவுகளும் கட்சிகளும் தோன்றியிருப்பதன் நோக்கம், சீர்திருத்தத்தில் பட்டம் பதவிபெறுவதையன்றி வேறில்லை யென்பதில் ஐயமில்லை.

இந்தக் கட்சிகளில் ஒன்றேனும் அரசியல் திட்டத்தில் மதப் பாதுகாப்பும், பணக்கார நிலச்சுவான்தார் பாதுகாப்பும் இருக்கக் கூடாது என்பது பற்றிப் போராடாத ஒரு காரணத்தைக் கொண்டே இவையெல்லாம் படித்தவர்களின் நன்மைக்காகவும், பணக்காரர்களின் ஆதிக்கத் திற்காகவும் சிருஷ்டிக்கப்பட்ட கட்சிகளேயொழிய ஏழைமக்களின் நன்மைக்காகச் சிருஷ்டிக்கப் பட்டவைகள் அல்லவென்பதை உணரலாம்.

இன்றும் அரசியல் காரணமாகவும், மதம் காரணமாகவும் தேசத்தில் ஒரு வகுப்போடு ஒரு வகுப்பும், ஒரு மதத்தோடு ஒரு மதமும் சதா கலகம் விளைத்துக் கொண்டிருப்பதைத் தடுப்பதற்கான முயற்சிகளை எந்தக் கட்சியினரும் செய்ய முன் வரவில்லை. இவ்விஷயத்தில் யாரும் கவலை கொண்டிருக்கிறார்கள் என்று கூடச் சொல்ல முடியவில்லை.

ஆகவே உண்மையில் இது போன்ற வகுப்புக் கலகங்களும், மதச் சண்டைகளும் ஒழிய வேண்டுமானால் மதப்பாதுகாப்பும், ஜாதி நாகரிகப் பாதுகாப்பும், நிலச்சுவான்தார், பணக்காரர் களுக்குப் பாதுகாப்பும் உள்ள அரசியல் சீர்திருத்தத்தால் ஒழியுமா? என்றுதான் கேட்கிறோம்.

ஏழைமக்களின் வறுமையைப் போக்குவதற்கு முயலாமலும், கவலை கொள்ளாமலும், ஜாதிமதச் சண்டைகளை ஒழித்துச் சமாதானத்தை உண்டாக்க வழி தேடாமலும் இருந்து கொண்டு, வீணே “ஐக்கிய ஆட்சி” “மாகாண சுயாட்சி” “குடியேற்ற நாட்டு ஆட்சி” “சுயராஜ்யம்” என்று பட்டம் பதவிகளுக்காக வேண்டிக் கூச்சலிடும் அரசியல் கட்சிகளால் நாட்டுக்கு என்ன நன்மையுண்டாகு மென்று கேட்கிறோம்.

ஆகையால் பொது ஜனங்கள், எந்த அரசியல் கட்சிக்காரர்களை நம்பினாலும் நன்மை யடையப் போவதில்லை யென்பது நிச்சயம். ஜாதிப் பிரிவுகளுக்கும், உயர்வு தாழ்வுகளுக்கும் ஏழை பணக்காரத் தன்மைகளுக்கும் காரணமாக இருக்கும் மதத்திற்கு ஆதரவளிக்கும் எக்கட்சி யினாலும் நாட்டுக்குக் கடுகளவும் நன்மை செய்ய முடியாது என்று எச்சரிக்கை செய்கின்றோம்.

குடி அரசு - தலையங்கம் - 10.07.1932

1932 லேயே பெரியார் கூறிய, “ மதப்பாதுகாப்பும், ஜாதி நாகரீகப் பாதுகாப்பும், நிலச்சுவான்தார், பணக்காரர் களுக்குப் பாதுகாப்பும் உள்ள அரசியல் சீர்திருத்தம்” தானே தற்போதும் இருக்கிறது. ஒரு கூடுதல் சுமை. அப்போது பிரிட்டிஷ்காரன் மட்டும் வியாபாரம் செய்தான். தற்போது இந்தியாவில் 127 நாடுகள் சுரண்டலை நடத்துகின்றன. ஒட்டுப்போடச்சொல்லிக்கொண்டிருந்த அதே காலத்தில் சமுதாயப்புரட்சி நோக்கியும் அரசியல் புரட்சி நோக்கியும் மக்களைத் தயாரித்தார் பெரியார்.

அரசியலில் யாரை ஆதரித்தாலும் யாரை எதிர்த்தாலும் எந்தவகையிலும் சிறு மாற்றங்களைக்கூடச் செய்யமுடியாத நிலையில் இருக்கும் நாம் - பெரியார் காலத்தைவிட கூடுதலான - கூடுதல் பலம்கொண்ட எதிரி களைக் கொண்டுள்ள நாம் பெரியாரைப் போலவே, அவரது காலத்தைப் போலவே தேர்தல் அரசியலில் பணி யாற்றுவது என்பது நம்மைச்சுற்றியுள்ள சிக்கல்களை நாம் சரியாக அடையாளம் காணவில்லை என்பதையே காட்டுகிறது.

சர்வதேச அளவிலும் பெரியார் காலத்தைவிட வித்தியாசமான மாற்றங்கள் உருவாகியுள்ளன. இந்தியாவில் உலகவங்கியின் ஆதிக்கம், சர்வதேச நிதியங்கள் - பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் ஆதிக்கம் - பன்னாட்டு நிறுவனங்களை நிர்வகிக்கும் பார்ப்பனர்களின் ஆதிக்கம் - உலகமயம் - தாராளமயம் என எதிர்ப்புகள் புதிய பரிணாமங்களோடு வருகின்றன.

127 நாடுகளின் சுரண்டல் காடான இந்தியாவில் எந்த அரசியல் கட்சியும் பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் வணிக நோக்கங்களை மீறி, வணிகநலன்களை மீறி எதையும் செய்துவிடமுடியாது. வெள்ளையர்களின் காலத்தில் சுதேசியம் பேசிய காங்கிரசோ, 1997 இல் கூட சுதேசியம் பேசிய பாரதிய ஜனதாவோ, நந்திகிராம் புகழ் கம்யூனிஸ்ட்களோ யார் ஆண்டாலும், “இந்திரன் மாறினாலும் இந்திராணி மாறமாட்டா” என்பது போல பார்ப்பன - இந்திய தேசிய - பன்னாட்டுக்கூட்டுக்கொள்ளை தவிர்க்கமுடியாதது.

1991 இல் நரசிம்மராவ் என்ற காங்கிரஸ் பார்ப்பனரின் ஆட்சிக்காலத்தில் உலகவங்கியுடனான ஒப்பந்தங்கள் கையெழுத்தாயின. காட் - டங்கல் - ட்ரிப்ஸ் என புதிய புதிய சொற்கள் நம்மைக் கட்டுப்படுத்தத் தொடங்கின.

இந்தியாவில் தற்போது 2010 டிசம்பர் மாதம் வரையிலான அந்நிய நேரடி முதலீடு ஆறு இலட்சத்து இருபத்து ஐயாயிரத்து அறுநூற்றிப் பதினோரு 6,25,611 கோடி ஆகும். 1991 இல் வெறும் 408 கோடியாக இருந்த அந்நிய நேரடி முதலீடு பி.ஜே.பி ஆட்சி நிலையாக வரும் வரை சிறுக சிறுகவே உயர்ந்தது. பாரதிய ஜனதா ஆட்சிக்காலத்தில் அந்நிய முதலீடு பல மடங்கு அதிகமாக உயர்ந்தது.

1998 ஆம் ஆண்டு நடந்த பாராளுமன்றத் தேர்தலில் பி.ஜே.பி தனது தேர்தல் வாக்குறுதியிலேயே “ அந்நிய நேரடி முதலீடுகள் இல்லாமல் நாட்டில் எதுவும் செய்ய முடியாது” என அறிவித்தது. வெற்றியும் பெற்றது. 1998 ஆம் நிதியாண்டில் 13548 கோடி அந்நிய முதலீட்டைப் பெற்றது.

1999 ஆம் ஆண்டு Foreign Investment Implementation Authority (FIIA) என்ற அந்நிய முதலீட்டு அமலாக்கப் பிரிவை உருவாக்கியது. வளர்ந்த நாடுகள் இந்தியாவில் தொழில்தொடங்க இருந்த சிறு சிறு தடைகள்கூட - சிறு சிறு நடைமுறைச் சிக்கல்களைக்கூட களைந்து தங்கு தடையற்ற அனுமதி, தாராள அனுமதிகளைப் பெற்றுத்தர வசதியாக இந்த அமைப்பை உருவாக்கியது பி.ஜே.பி யின் பார்ப்பன வாஜ்பாய் அரசாங்கமாகும்.

1998 முதல் 2004 வரையிலான பி.ஜே.பி ஆட்சிக்காலத்தில் மொத்தமாக இந்தியாவில் அனுமதிக்கப்பட்ட அந்நிய நேரடி முதலீடு 1,01,257 கோடிகளாகும். அதன் பிறகு 2010 டிசம்பர் வரை சொல்லப்படும் 6,25,611 கோடியும், முதலீடு செய்த நேரத்தில் முதன் முறையாக போடப்பட்ட தொகை மட்டுமே. இந்தியாவில் அனுமதி பெறும்போது தொடக்கக் காலத்தில் செய்யப்பட்ட முதலீடுகளின் கூட்டுத்தொகை மட்டுமே. ஆனால் தற்போது இந்தியாவில் அனுமதி பெற்ற நிறுவனங்கள் அனைத்துமே அடுத்தகட்டமாக பல ஆயிரங்கோடிகளை மறுமுதலீடு செய்திருக்கின்றன. அவை பற்றிய குறிப்புகள் நமக்குக் கிடைக்கவில்லை. அதுபோல என். ஆர்.ஐ க்களின் முதலீட்டுத் தொகைகளும் தெரியவில்லை.

அந்நிய முதலீடுகளை ஈர்ப்பதில் இந்தியா உலக அளவில் மூன்றாம் இடத்தை வகிக்கிறது. இந்தியாவில் முதலீடு செய்த நாடுகளின் முதல் இடத்தில் இருப்பது அமெரிக்கா ஆகும். 127 நாடுகள் செய்துள்ள ஒட்டுமொத்த முதலீடுகளில் அமெரிக்காவின் பங்கு மட்டும் 30ரூ ஆகும்.

உலகவங்கி இந்தியாவில் சாலைவசதிகளுக்கான திட்டங்களுக்காக மட்டுமே 3 பில்லியன் டாலர் அளவுக்கு கடன் கொடுத்துள்ளது. ஒட்டுமொத்தமாக இந்தியாவிற்கு உலகவங்கியும், சர்வதேச நிதிநிறுவனங்களும், வளர்ச்சிக் குழுமங்களும் கொடுத்துள்ள கடனை எழுதிப் பார்க்கத் தெரியவில்லை.

இவ்வாறு இலட்சக்கணக்கான கோடி ரூபாய்களை இந்தியாவில் முதலீடு செய்து தொழில் நடத்திக் கொண்டிருக்கும் அந்நிய பன்னாட்டு முன்னணி 500 நிறுவனங்களும், இன்ஃபோசிஸ், விப்ரோ, டி.வி.எஸ் பார்ப்பனக் கம்பெனிகளும், ரிலையன்ஸ், எல் அண் டி, மால்கோ, பால்கோக்களை உள்ளடக்கிய வேதாந்தா, டாட்டா, பிர்லா, ஜிண்டால் போன்ற இந்திய தேசிய சுரண்டல் நிறுவனங்களும் உலக வங்கிகளும் இந்நிறுவனங் களின் சுரண்டலுக்கு ஏஜெண்ட்டுகளாக தொல்காப்பியக் காலத்திலிருந்தே மாமா வேலை பார்க்கும் பார்ப்பனர் களும் தங்கள் கூட்டுக்கொள்ளைக்கு ஆதரவான ஒரு அரசாங்கத்தைத்தான் எப்போதும் விரும்புவார்கள்.

கார்ப்பரேட் கம்பெனிகளிடம் தேர்தல் நேரத்தில் கோடிக்கணக்கான ரூபாய்களை தேர்தல் நிதியாகப் பெற்று அதைச் செலவழித்து வெற்றிபெறும் அரசியல் கட்சிகள் இவர்களின் கொள்ளையை எப்படித் தடுக்க முடியும்? இந்திய அளவில் இப்படி என்றால் தமிழ்நாட்டளவில் பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் செயல்பாடுகளையும் பார்போம்.

2005 ஆம் ஆண்டு ஜெயலலிதா ஆட்சிக்காலத்தில் தமிழ்நாட்டில் அந்நிய நேரடி முதலீடு 4847.31 கோடி. அப்போதைய காலத்தில் இந்தியாவின் ஒட்டுமொத்த அந்நிய முதலீட்டில் இந்தத் தொகை 6ரூ சதமாகும். அகில இந்திய அளவில் முதல் இடத்தில் மும்பையும், இரண்டாம் இடத்தில் டெல்லியும், 3 ஆம் இடத்தில் பெங்களூரும், 4 ஆம் இடத்தில் தமிழ்நாடும் இருந்தது. தற்போது 2010 ஆம் ஆண்டிலும் இந்த நான்காம் இடத்தை தமிழ்நாடு தக்கவைத்துக்கொண்டுதான் உள்ளது. 2010 டிசம்பரில் தமிழ்நாட்டில் அந்நிய நேரடி முதலீடு 29,806 கோடியாக உயர்ந்துள்ளது.

வடக்கு வாழ்கிறது; தெற்கு தேய்கிறது என்பதெல்லாம் வெற்று முழக்கமாகி அந்நிய முதலீட்டை ஈர்ப்பதில் தமிழ்நாடு வெகுவேகமாக முன்னேறி வருகிறது. 2005 வரை 27 நேரடி அந்நிய நிறுவனங்கள் இருந்தன. 2010 இல் அவை இரண்டு மடங்காகி 54 ஆக உயர்ந்துள்ளன. உ.பி, ம,பி க்களெல்லாம் உடன்பிறப்புகளின் பன்னாட்டு நிறுவனச் சேவைகளில் மிரண்டுபோய்க் கிடக்கின்றன. இந்திய தேசிய நிறுவனங்களுக்கு தி.மு.க ஆதரவாக இருந்த நிலை போய் தி.மு.க மந்திரி தயாநிதியே ஸ்பைஸ் ஜெட் என்ற விமான நிறுவனத்தையே விலைக்கு வாங்கும் அளவுக்கு தாங்களும் ஒருஇந்திய தேசிய முதலாளிகளாகி விட்டனர். இப்படிப்பட்ட ஒரு அரசியல் பொருளாதார சூழலில் தமிழ்நாட்டுக்கு நாளை ஜெயலலிதா வந்தாலோ, விஜயகாந்த் வந்தாலோ, சீமான், விஜய் யார் முதல்வராக வந்தாலும் இந்த முத்தரப்பின் கூட்டுக்கொள்ளைக்கு ஆதரவாக இருப்பார் என அந்த ஆதிக்கச் சக்திகள் நம்பினால்தான் வரமுடியும். பார்ப்பன - இந்திய தேசிய - பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் ஆதரவு பெற்றவரே இந்தியாவையும், தமிழ்நாட்டையும் ஆளமுடியும்.

இந்தியாவிலும் தமிழ்நாட்டிலும் அதிவேக இண்டர்நெட், நான்குவழிச்சாலைகள், மேம்பாலங்கள், துறைமுகமேம்பாடுகள், விமானநிலைய தரஉயர்த்தல், கடற்கரைக் கேளிக்கைவிடுதிகள், மலைப்பகுதிக் கேளிக்கை விடுதிகள் இவையெல்லாம் 1991 ஆம் ஆண்டு உலகவங்கி ஒப்பந்தங்களுக்குப்பிறகு வெகு வேகமாக பரவிவருகின்றன. யாருக்காக? பன்னாட்டுமுதலைகளுக்காக. அடித்தட்டு மக்களின் வரிப்பணம் அயல்நாட்டு நிறுவனங்களின் சொகுசு வாழ்க்கையை உயர்த்திக் கொள்ளத்தான் பயன்படுகிறது. இந்தப்பணியை யார் சரியாகச் செய்வார் என துரைமார்கள் நினைக்கிறார்களோ அவர்களே இந்நாட்டை ஆளமுடியும்.

இந்த கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களுக்குள் நடக்கும் மோதல்கள் தான் நம் கண்களுக்குத் தெரியும் ஆட்சி மாற்றங்கள். காங்கிரசுக்கு செலவழிக்க ஒருஅனில் அம்பானி, பாரதிய ஜனதாவுக்கு செலவழிக்க ஒரு அனில் அகர்வால். ரிலையன்ஸ், டாடாக்களின் தலைமையில் ஒரு அணி, வேதாந்தா தலைமையில் ஒரு அணி இவர்களுக்குள் நடக்கும் ஆதிக்கப் போட்டிதான் நமக்குத் தெரியும் அரசியல்மாற்றங்கள். இந்த ஆதிக்கவாதிகளின் ஆதரவில் உருவாகும் அரசு யாருக்கான அரசாக இருக்கும்?

இந்த நிலையில் தேர்தல் கூத்தை ஆரிய திராவிடப் போர் என வர்ணிக்கும் வீரமணியைப் போல - இன அழிப்புக்குக் காரணமான காங்கிரசை தேர்தலில் ஒழிப்போம் என முழங்குவதைப்போல ஒரு பயனற்ற பணியை இனிமேலும் பெரியார் தொண்டர்களும் சமுதாய விடுலைக்கு உழைக்கும் அமைப்புகளும் தொடரவேண்டுமா?

பெரியார் தேர்தலை ஆதரித்தார் என்பதற்காக - பெரியார் தன் காலத்தில் செய்த செயல்களை அப்படியே இன்றைய நிலையில் செய்யவேண்டும் என்பதில்லை. பெரியார் “அக்கிரகாரத்தைக் கொளுத்த வேண்டும்; பெட்ரோலும் தீப்பந்தமும் தயாராக இருக்கட்டும்” என்றார். அப்படி ஒரு அக்கிரகாரத்தைக் கொளுத்தும் போராட்டத்தை இப்போது நடத்தினால் எரிந்து போவது தமிழனாகத்தான் இருப்பான். பெரும்பாலான அக்கிரகாரங் களில் பார்ப்பான் இல்லை. கலிபோர்னியாவிலும், கனடாவிலும், டெக்ஸாசிலும் நிரந்தரக்குடியுரிமை பெற்று ஒடிவிட்டான். பன்னாட்டு நிறுவனங்களையும் அவற்றின் ஆலோசனைக் குழுமங்களையும் அக்கிரகாரங் களாக்கிவிட்டான். நம் பார்வை செல்ல வேண்டிய இடமும் அவற்றை நோக்கித்தான் இருக்க வேண்டும்.

1929 இல் செங்கல்பட்டு சுயமரியாதை மாநாட்டில் “நாடார் சமையலை” அறிமுகப்படுத்தினார். அந்த நாளில் அது ஒரு மாபெரும் புரட்சிகர நடவடிக்கை. இப்போது அந்நடவடிக்கையை நாம் செய்வது வேடிக்கையாக இருக்கும்.

அதுபோலவே தேர்தல் அரசியலும். பெரியார் பலத்திற்கு, அன்றைய அரசியல் சூழலுக்கு - அன்றைய அரசாங்க சூழலுக்கு தேர்தலில் நிலைப்பாடு எடுத்தது சரி. பெரியாரை உள்வாங்கி அந்தக் கருத்தியலின் அடிப்படையில் தற்போதைய மாறியுள்ள சர்வதேசச் சூழல்களையும் கருத்தில்கொண்டு சமூக, அரசியல், பொருளாதார ஆதிக்கங்களை மாற்றுவதற்கு என்ன செய்யலாம் என ஆய்வாளர்களும் அறிஞர்களும் சிந்திக்க வேண்டும். முதற்கட்டமாக எதைச் செய்யலாம்? தொலை நோக்காக அந்த முதற்கட்டப்பணி எந்தத் திசையில் செல்லும்? முதலில் சுயநிர்ணய உரிமைக் கோரிக்கை, இறுதிக் கட்டமாக தனித்தமிழ்நாடு என்று முடிவுசெய்யலாமா? வேறு எப்படி மாற்று அரசியலை முன்னெடுக்கலாம்? என்று சமுதாய மாற்றத்தில் அக்கறையுள்ளவர்கள் கேள்விகளை எழுப்பி விடைகாணவேண்டும்.

தேர்தல் காலங்களில் மட்டுமல்ல. இனி நிரந்தரமாகவே, தொடர்ச்சியாகவே இந்த பார்ப்பன - இந்திய தேசிய -பன்னாட்டுக் கூட்டுக்கொள்ளையை அம்பலப்படுத்தும் பணியைத் தொடங்க வேண்டும். அதுவே நமது அரசியல்கடமை. அதுவே நமது ஜனநாயகக்கடமை. ஒட்டுமொத்த சமுதாயப் புரட்சியே அனைத்துச் சிக்கல் களுக்கும் தீர்வுஅளிக்கும். அரசியல் சீர்திருத்தங்களுக்காக உழைக்கும் வேலையைத்தான் பல ஆண்டுகளாகச் செய்துவந்தோமே. ஒரு சோதனை முயற்சியாக அடுத்த 5 தேர்தல்களில் தேர்தலைப் புறக்கணித்து, எப்போதும் தேர்தல்களில் நிற்காமலேயே வெற்றிபெறும் ஆதிக்கவாதிகளை வீழ்த்தும் முறைகளைப் பற்றிச் சிந்தித்து செயல்படுத்தினால் என்ன?

இந்த இடத்தில் சில கேள்விகள் எழக்கூடும். தேர்தலைப் புறக்கணித்தால் அந்தத்தேர்தலில் வெற்றி பெற்று வரும் அரசாங்கத்திடம் வேலை வாங்க முடியுமா? அது அறிவுநாணயமா?

கார்ப்பரேட் கம்பெனிகளின் எடுபிடிகளில் எவனோ ஒருவன் வரப்போகிறான். அப்படி வருபவர்களிடம் எந்தத் தத்துவரீதியான, எந்தக் கருத்தியல்ரீதியான செயல்களையும் எதிர்பார்க்கமுடியாது. சமுதாயத்தின் அடிப்படை மாற்றத்தை அவர்களிடமிருந்து எதிர்பார்க்க முடியாது. சிறு சிறு சலுகைகளை, நன்கொடைகளைத் தரமாட்டான் என்பதைத் தவிர நமக்கு வேறொன்றும் இழப்பில்லை.

நம்மைத்தவிர சராசரி மக்கள் ஓட்டுப் போடாமல் இருந்துவிட்டு தமது அடிப்படைத் தேவைகளுக்காக அரசை நோக்கி ஓடுவது சரியா என்று யோசிக்கலாம். நாம் அனைவரும் அன்றாடம் பயன்படுத்தும் பேஸ்ட், சோப், பவுடர் முதற்கொண்டு, தீப்பெட்டி தொடங்கி டாஸ்மாக் சரக்கு வரை அனைத்துப் பொருட்களையும் வாங்கும் போது அரசுக்கு உரிய வரியைச்செலுத்தித்தான் வாங்குகிறோம். நிலவரி, வீட்டுவரி, தண்ணீர்வரி அனைத்தையும் செலுத்தித்தான் வாழ்கிறோம். அந்த உரிமையில் நாம் உருவாகும் அரசுகளை எந்தத்தயக்கமும் இன்றி அணுகலாம்.

மேலும், ஒரு அரசாங்கம் என்பது தேர்தலில் வெற்றி பெற்று பதவிக்கு வருபவர்களால் மட்டும் இயக்கப் படுவதல்ல. ஜனநாயகத்தின் தூண்கள் என்று பாராளுமன்றங்களையும் சட்டமன்றங்களையும் மட்டும் சொல்வ தில்லை. நிர்வாகம், நீதிமன்றம், காவல்துறை, பத்திரிக்கைத்துறை என பலதரப்பட்ட சக்திகளும் இணைந்துதான் அரசாங்கம் இயக்கப்படுகிறது. நாம் அரசியல்வாதிகளை மட்டுமே ஒட்டுப்போட்டு அனுப்புகிறோம். தேர்தலில் மட்டுமே நிலைப்பாடு எடுக்கிறோம். நீதிபதிகளை உருவாக்குவதிலோ, காவல்துறைத் தலைவர்களை உருவாக்குவதிலோ, அரசியல்வாதிகளை இயக்கும் இந்திய ஆட்சிப்பணி அதிகாரிகளை உருவாக்குவதிலோ, ஊடகத்துறையில் நமது ஆட்களை உருவாக்குவதிலோ எந்த நிலைப்பாட்டையும் எப்போதும் எடுத்ததில்லை. இவையெல்லாம் இணைந்ததுதான் அரசாங்கம்.

ஒரு இரத்தினவேல்பாண்டியன் மண்டல் அறிக்கையை அமல்படுத்தியதன் மூலம் கோடிக்கணக்கான மக்களின் வாழ்க்கையை மாற்றியது. ஒரு இப்ராஹிம் கலிஃபுல்லா நேர்மையாக இருந்தது ஆயிரக்கணக்கான பெரியார் தொண்டர்களின் கனவை நனவாக்கியது. ஒரு சந்துரு நேர்மையாக இருப்பது எண்ணற்ற சமூகப் போராளிகளுக்கு பக்கபலமாக இருக்கிறது. மாஜிஸ்ட்ரேட் முதற்கொண்டு உச்சநீதிமன்ற நீதிபதிகள் நியமனம் வரை அவர்கள் அப்பதவிக்குப் போவதற்கு நாம் என்ன முயற்சி செய்தோம்? என்ன நிலைப்பாடு எடுத்தோம்?

என்னதான் பெரியாரே வந்து ஆட்சியில் அமர்ந்து திட்டம்போட்டாலும் அதைச் செயல்படுத்துவது இந்திய ஆட்சிப்பணி அதிகாரிகள்தான். அதுவும் தற்போதைய உண்மைநிலை என்னவென்றால் திட்டமிடுவதும் இந்திய ஆட்சிப்பணி அதிகாரிகள்தான். செல்படுத்துவதும் அவர்கள்தான். எம்.கே.நாராயணன் உளவுத்துறையில் உட்கார்ந்து கொண்டு ஒரு இனத்தையே அழிக்க முடிந்ததே?

20 மைல் தூரத்தில் நமது இனம் அழிக்கப்பட்டுக்கொண்டிருந்தபோது அகில இந்திய ஊடகங்கள் என்ன செய்துகொண்டிருந்தன? பத்திரிக்கை விற்பனைக்காக மட்டும் தமிழ்நாட்டு ஊடகங்கள் ஈழப்பிரச்சனையை எழுதின. மண்டல்குழு அறிக்கை வெளியானபோதும், உயர்கல்விநிறுவனங்களில் இடஒதுக்கீடு அளிக்க உத்தர விட்டபோதும் அகிலஇந்திய ஊடகங்கள் அரசுக்கு எதிராக மக்களை மிகத்திறமையாகத் திருப்பிவிட்டன. காரண மென்ன? ஊடகங்களில் நமது பிரநிதித்துவம் இல்லை. அதற்கு நாம் என்ன நிலைப்பாடு எடுத்தோம்?

நீதிபதிகள் நியமனத்திலும், ஐ.ஏ.எஸ், ஐ.பி.எஸ் பணிகளுக்கும் இடஒதுக்கீடு இருக்கிறதே என கேட்கலாம். தேர்தல் அரசியலிலும்கூட இடஒதுக்கீடு இருக்கிறது. பிறகு ஏன் நாம் அதில் ஓட்டுப்போட்டு நமக்கானவர்களைத் தேர்ந்தெடுத்து அனுப்புகிறோம்? ஒரு அரசாங்கம் இயங்குவதற்கு அடிப்படையான எந்தத் துறையிலும் நாம் நிலைப்பாடு எடுப்பதில்லை. மேல்பூச்சாக இருக்கும் அரசியலில் மட்டும் நிலைப்பாடு எடுக்கிறோம். எனவே இந்த அளவில் நாம் ஓட்டுப்போடுவதை அரசியல்கடமை என்றோ, ஜனநாயகக் கடமை என்றோ எண்ணிக்கொள்வது மாபெரும் மூடநம்பிக்கையே ஆகும். நீதிமன்றம், இந்திய ஆட்சிப்பணி, ஊடகம் அனைத்திலும் நிலைப்பாடு எடுக்காமல் தேர்தலில் மட்டும் ஓட்டுப்போடுவதும் போடச்சொல்வதும் நாமும் ஏமாந்து, மக்களையும் ஏமாறச் சொல்லும் நடவடிக்கையாகும். (இன்றைய சூழலில் அரசாங்கங்களின் அனைத்து மட்டமும் ஆதிக்க வாதிகளுக்கு ஆதரவாகத்தான் இருக்கின்றன)

அரசியல்வாதிகளை வேலை வாங்குவது, அரசு நிர்வாகத்தை வேலைவாங்குவது என்பதையெல்லாம் பல காலமாக வீரமணியும், சப்பிரமணியசாமியும், துக்ளக் சோக்களும் செய்துவருகிறார்கள் . எந்தக் கட்சி வென்றாலும் பெரியார் கருத்துக்கள் தொடர்பாக அந்த அரசை வேலைவாங்குவதை தோழர் வீரமணி கவனித்துக் கொள்வார். அவருடன் வேறு யாரும் அந்தத்துறையில் போட்டிபோட முடியாது. அவரே அதைச் செய்துவரட்டும். ஈழப் பிரச்சனையில்கூட கருணாநிதி வென்றால் சுபவீ அதைப் பார்த்துக்கொள்வார். ஜெயலலிதா வென்றால் வை.கோ கவனித்துக்கொள்வார். தற்காலிகப் பணிகளை அவர்கள் பாத்துக்கொள்ளட்டும். நிரந்த மாற்றம் நோக்கி, ஆதிக்கங்களை மாற்றும் அரசியலை நோக்கி நாம் பயணத்தைத் தொடங்குவோம். இதுவே உண்மையான மாற்று அரசியல்.

பாராளுமன்ற ஜனநாயகத்தைக் கேள்விக்குள்ளாக்கும் அமைப்புகள் தமிழ்நாட்டில் பல உள்ளன. ம.க.இ.க மற்றும் சில மார்க்சிய, லெனினியக் குழுக்கள், தமிழ்தேசிய பொதுவுடைமைக்கட்சி ஆகியவை நம் கண்முன்னால் இருக்கும் அமைப்புகள். இதில் ம.க.இ.க. அகில இந்தியப் புரட்சியைத்தான் பேசும். இந்திய ஒருமைப்பாடு அதற்கு முக்கியம். பார்ப்பனர்களை ஆதிக்கச் சக்திகளாக அவர்கள் வரையறுக்கவில்லை. அதுபோல தமிழ்தேசப் பொதுவுடைமைக் கட்சியும் பார்ப்பனர்களைத் தமிழர்களாகவே அறிவிக்கத் தொடங்கிவிட்டது. எனவே பாராளுமன்ற ஜனநாயகம், ஒட்டுக்கட்சி அரசியல் ஆகியவற்றை எதிர்க்கும் தளத்திலும் பெரியாரியத்தின் பங்களிப்பு ஓங்கி இருக்கவேண்டிய வேண்டிய காலம் இது. இனி நமக்கான அரசியல் முழக்கம்.

ஓட்டுக்கட்சி அரசியலைப் புறக்கணிப்போம்!

பார்ப்பன - இந்தியதேசிய - பன்னாட்டுக்கூட்டுக்கொள்ளையை முறியடிப்போம்!

- அதி அசுரன்

மனிதனாகப் பிறந்தவன் சீமானை வரவேற்கலாம்!

2010-12-13T10:35:00.008+05:30

தோழர் சீமான் கடந்த 10.12.2010 அன்று வேலூர் மத்தியச் சிறையிலிருந்து விடுதலைசெய்யப்பட்ட நாளில் பெரியார் தி.க தலைவர் தோழர் கொளத்தூர் மணி அவர்கள் தோழர் சீமானை வரவேற்க சிறைவாசலுக்கே சென்றார். இது தொடர்பாக இணையதளத்தில் தோழர் தமிழச்சி அவர்கள் தனது ஃபேஸ்புக்கில் ஒரு விவாதத்தைத் தொடங்கியுள்ளார். அரசியல் சூழ்ச்சியில் மாட்டலாமா பெரியார் தொண்டர்கள்? என்ற தலைப்பில் அந்த விவாதம் விரிவாகப் போய்க்கொண்டிருக்கிறது.

பெரியார் தி.க குறித்தும் அதன் தலைவர் தோழர் கொளத்தூர் மணி அவர்கள் குறித்தும் பொதுவாழ்வில் இருப்பவர்கள், இல்லாதவர்கள் யார் வேண்டுமானாலும் விமர்சனம் செய்யலாம். இதுபோன்ற விமர்சனங்கள்தான் பெரியார் தி.க வை செழுமைப்படுத்தும். அதற்காக மேற்கண்ட விவாதத்தில் பங்கேற்று கருத்துச் சொன்ன அனைவருக்கும் முதலில் நன்றியைத் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்.

ஏற்கனவே இரண்டு மாதங்களுக்கு முன்பே தோழர் கொளத்தூர் மணி அவர்கள் வேலூர் சிறைக்குள்ளேயே சென்று சீமானைச் சந்தித்து வந்திருக்கிறார். அதன்பிறகு காஷ்மீர் பிரச்சனைக்காக கைதாகி வேலூர் சிறைக்குள் அடைக்கப்பட்டபோதும் சீமானோடு விரிவாகப் பேசியுள்ளார். பெரியார் தி.க வின் தலைமைச் செயற்குழுவிலேயே தோழர் சீமானின் கைதுக்கு கண்டனம் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. பெரியார் தி.க வின் ஏடான பெரியார் முழக்கத்தில் சீமான் கைதைக் கண்டித்து, மீண்டும் தேசவிரோதியாகிறார் சீமான் என்ற தலைப்பில் தலையங்கமே எழுதப்பட்டுள்ளது.

திராவிடம் குறித்தும், பெரியாரைக் குறித்தும் தோழர் சீமான் முரண்பாடாகப் பேசியபோது கொளத்தூர் மணி அவர்கள் பெரியார் முழக்கம் ஏட்டில் உரிய நேரத்தில் சரியான முறையில் தமது கண்டனத்தை பதிவு செய்தார். பசும்பொன் முத்துராமலிங்கம், குற்றப்பரம்பரைச் சட்டம் இவைகள் குறித்து தவறான செய்திகளை சீமான் பேசியபோதும் பெரியார் முழக்கம் முறையாக பதில் கொடுத்தது.

தற்போது தமிழ்நாட்டுத் தமிழ்மீனவர்களின் உயிருக்காகப் பேசி சிறைசென்றிருக் கிறார் சீமான். தமிழன் என்ற உணர்வில் இல்லாவிட்டாலும் அடிப்படையாக மனிதன் என்ற உணர்வு இருந்தாலே போதும். சீமானை வரவேற்கலாம்.

அதற்காக, சீமானின் அரசியலை பெரியார் தி.க ஏற்றுக்கொண்டதா? தமிழ்நாட்டின் மாற்றுஅரசியல் களத்தில் நாயகனாக பெரியார் தி.க சீமானை முன்னிறுத்துகிறதா? அரசியல் சூழ்ச்சியில் மாட்டலாமா? என்றெல்லாம் அடுக்கிக்கொண்டே போவது தேவையற்றது. இதுபோன்ற கேள்விகளுக்கான காலம் இன்னும் வரவில்லை. எனவே சீமானின் விடுதலையில் அவரை வரவேற்றதற்கும் பெரியார் தி.க வின் அரசியல் நிலைப்பாடுகளுக்கும் முடிச்சுப் போட்டுப் பார்க்கவேண்டாம்.

இந்த விவாதத்தில் முக்கியமாக தமிழச்சி அவர்கள் ஒரு தவறான செய்தியைப் பரப்பியுள்ளார். 2008 இல் தமிழச்சிக்கு புலிகள் அமைப்பினர் தொந்தரவு கொடுத்ததாகவும் அப்போது கொளத்தூர் மணி அவர்கள் தமிழச்சிக்கு ஆதரவாக "தொடர்ந்து தோழர் தமிழச்சி மீது தாக்குதல் நடத்தினால் விடுதலை புலிகளுக்கு கொடுக்கும் ஆதரவு நிலைப்பாட்டை குறித்து யோசிக்க வேண்டியிருக்கும்" என்று அறிக்கை வெளியிட்டவர் தோழர் கொளத்தூர் மணி!

என்று ஒருபொய்ச்செய்தியை ஃபேஸ்புக்கில் வெளியிட்டுள்ளார்.

இது மிகவும் தவறான நடவடிக்கையாகும். கொளத்தூர் மணி அவர்கள் இப்படி ஒரு அறிக்கையை எப்போதும் வெளியிடவில்லை. அறிவிக்கவில்லை. நல்ல மனநிலையில் உள்ளவர்கள் அனைவருக்கும் இது சொல்லாமலேயே புரியும். பெரியார் திக தலைவரை விமர்சனம் செய்வதை வரவேற்கிறோம். அதேசமயம் அவரைப் பற்றி தவறான தகவல்களைப் பரப்புவதைக் கண்டிக்கிறோம்.

கொளத்தூர் மணி சொல்லித்தான் நாம் தமிழர் இயக்கம் தொடங்கினோம் என ஆரம்ப காலத்தில் ஒருசில நாம் தமிழர்கள் சொல்லிக்கொண்டதும், தமிழச்சியின் அறிக்கை விவகாரமும் ஒரே தன்மைகொண்டவையே. கிசு கிசுக்களை, வீண் அவதூறுகளை, பொய்ச்செய்திகளை வைத்து விவாதம் செய்துகொண்டிருக் காமல் ஆரோக்கியமான விவாதங்களை முன்னெடுங்கள். சரியான விமர்சனைங்களை முன்வையுங்கள்.